En toen waren er nog maar vier......

Terwijl ik zit te wachten op de bestelling extra wol voor mijn Christel Seyfarthshawl, ben ik bezig met het breien van (kerst)ballen. Maar helaas het breien ging niet van een leien dakje: ik ben één van de 5 bamboepennen kwijt! Nou ja kwijt....hij is in een hele smalle diepe richel gevallen en ik krijg de naald er niet meer uit! Stil zitten met de armen over elkaar vind ik niks dus ik ben maar begonnen om een bal op 4 pennen te breien in plaats van op 5: dat betekent dus twee pennen met ieder 8 steken en één pen met 16 steken zodat duidelijk bleef waar ik moest meerderen en minderen. Dat ging redelijk hoor, maar echt lekker breien...nou nee....
Op dit moment ben ik in Frankrijk en ik was blij verrast toen ik bij een SuperU (zo'n hele grote supermarkt) breinaalden zag liggen. Maar helaas, niet van bamboe maar van metaal en geen maat 2 maar wel maat 2,5. "Nou dan moet het daar maar mee" dacht ik en ik ging met de nieuwe metalen naalden aan de slag. De wol die ik aldoor gebruik is voor naald 2,5 dus het moest gaan lukken. En dat deed het ook. Alleen werden de ballen nu wel een stuk groter en ondanks dat ik 'strak' probeerde te breien, bleef het breiwerk toch los en zag je later de vulling er door heen. Dat loste ik dan weer op door hier een daar extra steken te mazen maar ik vond het niet mooi.
Na een nachtje slapen en nadenken heb ik een andere oplossing gevonden: nu brei ik met vier bamboenaalden nr 2 én één metalen naald nr 2,5 en het resultaat is prima: weer mooi strak, geen openingen in het werk en toch een gelijkmatige ronde bal omdat de plek van de metalen naald steeds verandert tijdens het breien.

het kleine speldje geeft de eerste pen van de nieuwe toer aan