Een vestje uitgehaald en een vestje klaar.

 In september 2021 begon ik aan mijn Olga Cardigan.

Het vestje heeft lang in een projectbag gelegen en mocht er af en toe even uit wanneer ik een stukje verder haakte. Maar echte liefde was het niet....

In de zomer vond ik dat ik het nu maar eens af moest maken en ik haakte flink door.

Door de aparte constructie (beginnen bij de mouwen en daarna lose onderdelen die later aan elkaar werden genaaid) kon ik niet meteen passen. Maar toen het dan eindelijk wel mogelijk was, heb ik dat natuurlijk meteen gedaan. 

Het ziet er op deze foto niet gek uit...

... maar het zat voor geen meter en die 'zakken' onder de armsgaten zorgden voor een dikke bult stof als ik m'n armen naar beneden deed. Op dat moment heb ik de knoop doorgehakt en het vestje uitgehaald. Alleen de gebloemde manchetten van de mouwen heb ik bewaard en de randen van vierkante bloemen. Misschien ga ik daar nog eens iets mee doen.... 

--------------------------------

Maar een ander vestje is wel gelukt!

Op YouTube hoorde ik over de Sommarkoftan 2023 en toen ik een foto zag, wist ik dat ik dat vestje graag wilde breien.  Ik heb het vestje gebreid met Drops Baby Merino op naald 2,5 mm. 

Het vestje werd in het rond gebreid van onderaf. Na het breien van het kleurwerk besloot ik te passen want het voelde erg groot..... En ja dus, veel te groot; dat werd uithalen en breien in een kleinere maat. Dit keer breide ik eerst een mouw zodat ik die als 'proeflapje' kon gebruiken en makkelijk kon passen. 

Daarna kwam mouw twee erbij en vervolgens het lijf. 

Vervolgens werden het lijf en de mouwen samen op de naald gezet en met 'raglannaden' aan elkaar gebreid. 

Om er een vestje van te maken werd het breiwerk middenvoor doorgeknipt. Dat is altijd weer spannend, maar ik heb het al verschillende keren gedaan en had er dus vertrouwen in. Maar dat viel tegen! Het garen is vrij glad en ondanks dat ik de knipbies met de naaimachine had voorbewerkt, rafelde de zijkanten best wel flink. 

Voor de knoopbiezen legde ik het patroon opzij; ik maakte ze op mijn eigen manier. Ik pakte steken op, breide een paar naalden in tricotsteek, daarna een naald averecht aan de voorkant en tot slot weer een paar naalden in tricotsteek. Op deze manier kon ik de biezen makkelijk dubbel vouwen óver de rafels heen en vastnaaien aan de binnenkant. 

Langs de hals breide ik een gewone boord van 1 recht 1 averecht. Daarna haakte ik aan de zijkanten van de voorbiezen een paar toeren vasten (met knoopsgaten in de rechterkant) en werkte ze af met een kreeftsteek. 

Nadat de knoopjes erop waren genaaid, heb ik het vestje geblockt. Even leek het erop dat het te veel uitrekte toen het nat was, maar door het liggend te drogen kwam uiteindelijk alles goed en heb ik een vestje dat heerlijk zit en prima past!

Daar ben ik weer

Haihai allemaal. Hoe gaat het met jullie? Hopelijk hebben jullie allemaal een fijne zomer gehad en gaat het goed met jullie! Ik besef dat ik een hoop gemist heb, maar teruglezen wordt waarschijnlijk een hele grote klus, dus dat laat ik toch maar achterwege.....

Na een lekkere blogpauze, kom ik weer graag terug in blogland. Hoewel het stil was op mijn blog, lagen mijn handen niet stil en kan ik jullie weer wat laten zien. Ik begin maar gewoon bij het begin: 

Voordat ik met blogpauze ging, liet ik jullie in dit bericht zien. Hierin liet ik drie projecten zien waar ik nu graag naar terugverwijs.

Het zomervestje

Ik heb het zomervestje inderdaad uitgehaald en een nieuwe gebreid van Drops Baby Merino in de kleur 02 Off-White. 

Het is voor het eerst dat ik met dit garen breide en het bevalt erg goed. Het is iets gladder dan de Drops Fabel waar ik al veel mee gebreid heb, maar dat wende snel. 

Wel was het even slikken toen ik het vestje uit het water haalde bij het blocken: wow, enorm! Maar na het liggend drogen was daar niets meer van terug te zien. 

Oh ja, die knoopjes. Ik heb twee knopendozen van mijn moeder en van mijn peettante en daar zaten heel veel witte knopen in. 

Een mooie verzameling, maar het koste evengoed best wat moeite om zeven dezelfde knopen in de goede maat bij elkaar te vinden.

Cozy Moments Shawl

Ook die is afgemaakt. Door de combinatie van katoen en acryl is het een heerlijke omslagdoek geworden voor de avonden waarin het afkoelde in onze warme zomer.

Nog twee Hinterland Dresses

Tijdens een camperreisje in Nederland had ik een Hinterland Dress van viscose mee genomen. Wat beviel die goed in de hoge temperaturen! Bovendien was het een jurk die weinig plek innam, niks woog en snel droog was. 

Kortom: ik heb er nog twee genaaid van viscose

En voor de koude(re) dagen naaide ik er nog eentje van dikker linnen; ik kan voorlopig vooruit!

Bijpraatje en blogpauze

Het is al een poosje wat stil op mijn blog, ik denk dat ik weer toe ben aan een zomerpauze. Maar voordat ik die ga nemen, wil ik jullie nog wat dingen laten zien waar ik mee bezig ben geweest:

Ik heb een ZOMERVESTJE gebreid voor op mijn Hinterland dress. 
Het patroon is van Drops en vind je hier. Ik breide het van Drops Safran. Hoewel het garen erg splijt, heb ik daar met breien geen last van gehad (ik denk dat het met haken wel zo kan zijn). Het vestje heeft de ideale lengte voor op mijn Hinterland Dress, maar het is te wijd! Ik had de hoop (tegen beter weten in) dat het niet zou groeien tijdens het dragen, maar dat doet het natuurlijk wél. Het gaat dus een uithalertje worden, maar nu nog even niet. Ik heb ander garen gekocht (Drops Baby Merino) en ga het vestje een maat kleiner breien.

Maar eerst maak ik mijn COZY MOMENTS SHAWL af. Deze heb ik al eens eerder gebreid en die is naar mijn zusje gegaan. Weten jullie nog hoe ik baalde van het garen? Ik breide het van Scheepjes Woolly Whirl, het garen had slechte stukken op de plekken waar een wisseling van de kleur was gemaakt. 

Maar het patroon bleef maar lonken en ik vind het effect van het kleurverloop echt iets toevoegen, dus heb ik een Whirl gekocht, dit keer in de combinatie 60% katoen + 50% acryl. De kleurovergangen zijn ook nu zichtbaar, maar wel minder dan in de Woolly Whirl. Bovendien wist ik nu van te voren wat me te wachten stond en daardoor bleef de frustratie weg. 😊

Verder ben ik weer achter de naaimachine gekropen en heb nog drie Hinterland Dresses genaaid. Twee ervan zijn gemaakt van viscose voor de echt warme dagen (rechts op de foto, ze hebben geen zakken en de gekleurde versie heeft geen mouwen), de andere is gemaakt van Seersuckerkatoen (mét zakken, ceintuur en mouwen).

In de kast ligt nog een linnen lap te wachten tot die omgetoverd wordt in nog een Hinterland Dress, maar het linnen is van een wat zwaardere stof, dus daar heb ik nog geen haast mee.

Ook heb ik mijn garenvoorraad onder handen genomen. Ik was al een poos 'overweldigend' door de hoeveelheid en was helemaal kwijt wat er in alle boxen en zakken zat. Maar nu weet ik het weer!

Ik ga afscheid nemen van het garen in de boxen op de foto en wat ik bewaar, heb ik opgeslagen in Ravelry. 

Daar kan ik precies zien welk garen ik heb en in welke kleur en hoeveel. Het was echt een monsterklus waar ik heel wat uren zoet mee was, maar nu voelt het zo fijn! 

De MIXED-MEDIA en ART-JOURNALING hobby heeft wat stil gelegen, maar nu ben ik weer heerlijk bezig, want mijn tweede boekje 'What Happened' is bijna vol. Ik gebruik ze als een soort dagboekje (leuk voor later) waar ik af en toe iets in schrijf. Boekje nummer drie is in de maak.

Jullie zijn weer een beetje bijgepraat. Ik ga nu met blogpauze en kom ergens in het najaar weer terug denk ik (of eerder😉). Ik wens jullie een hele mooie zomerperiode toe. Blijf gezond en geniet van dat waar je mee bezig bent! 

Olga cardigan

Een poos terug zag ik de Olga Cardigan op internet verschijnen. Het is een gehaakt vestje dat in het Scheepjesmagazine Yarn 6 'Folk' stond. 'Vroeger' zou ik zo'n magazine meteen kopen, maar dat doe ik niet meer; ik heb geleerd dat ik meestal maar één project maak uit zo'n magazine en daarna raakt zo'n blad dan achter in de kast om uiteindelijk weggegeven te worden of (vaker nog) bij het oud papier te belanden. Zonde dus!

Nu weet ik dat alle patronen uit de Scheepjesmagazines na verloop van tijd los verkocht worden via Ravelry. Daar heb ik dus op gewacht. Toen ik het patroon eindelijk in handen had en het eens rustig ging lezen, zag ik dat het op haaknaalden 1,75 en 2,0 werd gehaakt. Oeps. Dat is voor mij nét te klein; ik kan dat niet goed zien.  

Bij Carmen (New Leaf Designs) had ik gezien dat zij de Olga cardigan op naalden 2,0 en 2,5 had gehaakt. Helaas was het vestje voor haar te groot geworden. Sneu! Maar ik ben wat groter dan Carmen en er is dus een goede kans dat het vestje voor mij dan wel past. 

Ik kocht een aantal bollen Durabel Superbreikatoen no. 8 en na het maken van een proeflapje en wat rekenwerk kwam ik uit op maat S. Nou, dat idee alleen is al leuk; het is een hele tijd terug dat ik maat S had 😂.

Net als met het blauwe zomertruitje weet ik dus niet zeker of het goed zal gaan, maar het gaat me toch meer om het bezig zijn, dan om het eindproduct (al is het natuurlijk wel fijn als het goed past), dus ik maak me niet al te veel zorgen.

Wat ik wel lastig vind, is dat het patroon nogal onduidelijk is; sommige handelingen kunnen veel bondiger en duidelijker worden opgeschreven, maar het is niet anders en nu ik een tijdje bezig ben, begin ik de bedoelingen wat beter te begrijpen. 

Wat ook vreemd is, is de opbouw van het vestje; er wordt begonnen met de mouw, dan wordt er een klein stukje van de zijpanden meegehaakt en daarna komt het middenstuk aan de beurt. Zover ben ik nog niet hoor, ik kijk nog even niet verder dan waar ik ben, dat is af en toe al moeilijk genoeg.

Inmiddels heb ik dit stuk twee keer gehaakt en kan ik aan het volgende onderdeel beginnen.

Terugblik

Deze terugblik gaat over vesten en truien .

Dit vest breide ik in 2016, het is gebreid met een dubbele draad Fabel van Drops en door wisseling van  bollen kwam het verlopend kleureffect tevoorschijn. Meer over dit vest vind je hier

Vorig jaar breide ik dit vest in oktober. Het ging niet van een leien dakje en ik heb nogal wat aan moeten passen, maar het is een heerlijk vest geworden! Meer over dit vest vind je hier

Dit vestje heb ik ook vorig jaar gebreid. Lekker van katoen en dus prima op de warmere dagen.

In hetzelfde blogje waarin het vestje is te zien, is ook dit katoentruitje te zien:

En ook mijn Fern & Feather:

Er staan nog meer truien op mijn blog, maar die zijn van dit jaar en ik heb besloten dat mijn terugblik tot eind 2018 loopt 😉

Het idee voor de Terugblik komt bij Akkelien vandaan, misschien vind je het leuk om te zien wat zij heeft geplaatst?
Klik dan hier
Céline plaatst ook iedere week een terugblik. Haar blog vind je hier

Zalmkleurig zomervest en testknit sok

Een poosje terug maakte ik dit zomervest:

Het is een patroon van Drops (klik) maar ik heb het wel 'wat' aangepast.

Allereerst werd het veel te groot! Hoe dat kon weet ik niet, want mijn stekenverhouding was perfect, maar ergens klopte er iets niet dus uithalen maar...

En omdat ik toch opnieuw begon, besloot ik het vest van boven naar beneden te breien en niet van onder naar boven; zo kon ik makkelijker de lengte van het vest bepalen en ook hoe wijd ik de onderkant wilde hebben.
Ik gebruikte het patroon van mijn Fern & Feather (klik en even naar beneden scrollen) zodat ik een mooi passend patroon had voor het breien van boven naar beneden.

Verder was ik ook niet tevreden over de ribbelranden middenvoor; deze kropen omhoog. Ik las bij een andere breister dat dat gebeurt als er ribbels direct naast een tricotdeel worden gebreid. Zij adviseerde na iedere zes ribbels een verkorte toer in de ribbelbies te breien en dat werkt perfect! Je ziet er niets van en de ribbelbies trekt niet meer

(de onderkant lijkt nu wat ongelijk, maar dat is 'in het echt' gelukkig niet zo)

De manier van meerderen in het ajourdeel vond ik niet mooi, dat heb ik veranderd zodat het nu veel meer naar mijn zin is.

Hoewel ik bij de Fern & Feather de ruime hals prima vond, zat dat bij dit vest niet lekker. Uiteindelijk heb ik de ribbelrand aan de hals uitgehaald en er een stuk met minderingen aan gebreid en nu zit het vest veel lekkerder.

Vrolijke knoopjes van de Action en klaar!


Testknit Siriussok

Zoals ik in het vorige blogje schreef, heb ik een testknit gedaan voor Maria. Zij had sokken ontworpen en wilde die getest hebben voordat ze het patroon te koop zette op Ravelry.

Voor deze test gebruikte ik restgarens die ik in huis had.
Zoals je ziet zijn de kleuren van het ingebreide deel in het beendeel anders als in de voet: ik vond namelijk dat het patroon niet mooi uitkwam in de voet en veranderde daarom de kleuren. De pasvorm van deze sok is niet helemaal geslaagd: de ingebreide delen zitten wat strak (dat moet ik dus voortaan op een iets grotere naald doen) en de hiel werd wat te wijd. De tweede sok moet nog gebreid worden..... maar ik vrees dat dat wel even gaat duren.... 😉

Zoals beloofd...

Zoals beloofd is hier een blogje over waar ik zoal mee bezig ben (geweest)...

Twee blogjes terug (klik) liet ik zien dat ik aan een zomervestje was begonnen. Dat is af en al een paar keer gedragen. Het is een lekker vestje geworden.

Omdat ik nog veel witte katoen overhad, besloot ik er ook een truitje van te breien. Het is een patroon van Drops (klik). Ik heb de lengte wat verlengd.

Naast al dat wit wilde ik ook wel wat met kleur doen en ik haakte daarom voor mezelf pannenlappen (eindelijk! ik had er al heel wat weggegeven 😄. Ook haakte ik een lapje voor in het kleine dienblad, gewoon omdat dat zo gezellig stond.

Nog twee tulpen maakten m'n vaasje compleet.

Tijdens het trekharmonica spelen draag ik om mijn linkerhand een vingerloze (halve vingertjes eigenlijk) handschoen. Zo heb ik minder last van mijn duim als ik de luchtknop moet bedienen die helemaal bovenaan zit. Ik had op een podcast leuke 'pioneer gloves' gezien waarvan het gratis patroon op Ravelry te downloaden is (klik voor de Ravelryers onder ons). Ik heb alleen de linkerhandschoen gebreid en van een restje sokkenwol. Hij past prima, maar is niet handig: als ik mijn linkerhand onder de band van de trekharmonica doorschuif, kruipt de handschoen naar mijn pols toe. De oplossing hiervoor is om tóch een handschoen met halve vingertjes te breien, maar daar moet ik nog even zin voor maken.

Ondertussen had ik wel weer zin om een paar sokken te breien. Ik had nog genoeg restjes sokkenwol en al breiende besloot ik er kniekousen van te maken. Ze zijn goed gelukt en ideaal voor tijdens een koude avond op de bank of in de camper.

Mijn verjaardag ging voorbij en van DH had ik een cadeaubon van de handwerkwinkel gekregen. Daar moest natuurlijk iets speciaals van gemaakt worden!
Al heel lang stond de Fern & Feather op mijn verlanglijstje. Het is een kooppatroon dat via Ravelry aangeschaft kan worden (klik). De trui wordt van boven naar beneden gebreid met een mooie ronde ingebreide pas.
Het garen dat ik hiervoor gekocht heb is Hjertegarn Merino Cotton (50/50%). Dit voelde lekker zacht en omdat ik niet tegen helemaal wol kan, leek dit me een mooi alternatief.
In deze trui worden verkorte toeren gebruikt om de bovenrug wat hoger te maken. Dit was nieuw voor mij. Het is niet moeilijk, maar in het garen waren de steken waarbij gedraaid werd erg zichtbaar. Bovendien werden de aansluitingen naar de mouwen ook niet mooi. Ik heb dan ook een heel stuk uitgehaald en het opnieuw geprobeerd op een iets andere manier. Nu is het veel meer naar mijn zin.

Op Instagram zag ik dat Terralita op zoek was naar testbreisters voor een sjaal met stekels: de Diplodocus. Ik mocht ook testbreien voor haar en het is een leuk klein sjaaltje geworden (voor op een T-shirt of zo).Maar de sjaal kan ook groter gebreid worden hoor, het is een flexibel patroon en wordt binnenkort door Terralita gepubliceerd.

Natuurlijk heb ik ook lekker geweven, maar daarover in een volgend blogje meer.

Even 'bijpraten'

Het is al weer een poosje geleden dus hoog tijd dat ik weer eens laat zien waar ik mee bezig ben.

Met mijn rechterhand borduren wil niet meer lukken. Daarom heb ik geprobeerd het met links te doen. Een grote naald en groot patroon moest toch lukken? Nou, het was even 'medderen' in het begin, maar ik heb het voor elkaar gekregen!

Ik heb weer een stapel weggevertjes klaar.

Van mijn lieve vriendin kreeg ik een enorme berg Scheepjes katoen. Al snel wist ik dat ik daar in ieder geval een zomervestje van wilde maken. Een hele tijd terug breide ik al eens een vestje met korte mouwen van Drops (klik).
Dat vestje begon ik in 2008 en maakte ik in 2014 af 😯. Het zat héérlijk! Maar de eerste de beste wasbeurt ging het fout en was het vestje wat vervilt....
Afijn, nu dus een mooi moment om het nóg eens te breien.
Alleen wilde ik het wat anders omdat de stekenverhouding maar niet wilde kloppen. En een zomervestje is pas écht zomers als het luchtig is, dus er moesten meer gaatjes in. En de hals aan de voorkant kon wel wat hoger..... en misschien de schouders wat breder....

Kortom: ik wilde een heleboel veranderen. En laat ik nu net op dat moment bij de Kringloop dit boek vinden:

Precies wat ik nodig had (heb)!
Ik heb de voorpanden en het achterpand in een stuk gebreid en ben nu toe aan de splitsing voor de armsgaten.

Ondertussen kreeg ik ineens het verzoek om geitenwollen sokken te breien! Nou daar kon (en wilde) ik geen 'nee' tegen zeggen en zo zat ik afgelopen warme dagen met een lekker warm wolletje in mijn handen.

Deze sokken heb ik ook vanaf de teen gebreid. Vanwege de hoge wreef heb ik gekozen voor een hiel met spie, hiel en versterkte grote hiel. Het is een duidelijk (gratis) nederlands patroon dat ik vond op Ravelry. Je vindt het hier (klik)
De sokken zijn af en goedgekeurd mét het verzoek nog meer paren te breien.  "Maar mag de bovenkant van de boord dan wel wat strakker?"

Recycled vestje in ajour

Op 23 maart (klik) liet ik jullie zien dat ik mee ging doen met The Great Unravel 2017 KAL. Ik had daarvoor 2 truien gekocht hij de Kringloopwinkel, ik had ze uitgehaald, het garen gewassen en er patronen bij gezocht.
Tot zover ging het prima.

De KAL ging starten op 22 april 'Dag van de Aarde' en vanaf die dag konden de eerste steken worden opgezet. En daar ging ik dus in de fout: ik had op 8 april niets meer op de pennen staan en besloot alvast maar met het vestje in ajour te beginnen. Ik besefte dat dit project dan niét mee kon doen in de KAL, maar dat was niet erg (ik had immers nog een tweede project daarvoor).

Nog even een foto van de trui die ik (voor € 3,50) bij de Kringloopwinkel heb gekocht.

En dit is het geworden!

Het patroon vond ik op Ravelry onder de naam Arrowhead Lace Cardigan (klik) . Het is een gratis engelstalig patroon. Het vestje is in één stuk top-down gebreid en ik hoefde dus niets aan elkaar te naaien, yeah!

Het hele proces vanaf de zoektocht in de Kringloopwinkel tot het breien van de laatste steek vond ik heel leuk om te doen. Ik ga het zeker vaker doen! *Ü*