Christel Seyfarth shawl (11)

Klaar!!!!! En ik ben er vreselijk trots op! Goh, dat mijn handen dat hebben gemaakt ;-)

Het naaien van de boord vond ik niet echt een geweldig fijn karweitje, maar dat heb ik altijd met breien: het breien zelf vind ik wel leuk, maar het in elkaar zetten...daar vind ik niks aan....
Gelukkig hoefde ik nu geen ingewikkelde armsgaten of zo te naaien, maar toch zijn er heel wat centimeters vast te zetten boord door mijn handen gegaan.

Omdat ik niet veel materiaal bij me heb, gebruikte ik veiligheidsspelden om de boord vast te zetten, maar dat werkte ook! En wat is het patroon van de boord lekker handig tijdens het vastspelden: dankzij de verticale strepen werd de boord overal gelijk verdeeld.

 Ik wilde alle drie de punten op dezelfde manier in elkaar zetten en dat is gelukt. Toch ben ik niet helemaal tevreden over het resultaat: omdat ik de knipbies met de hand heb gezigzagd met Alpacawol zijn de zigzagranden vrij dik geworden. En in de punten komen die randen nog eens dubbel (voor- én achterkant) bij elkaar. Maar mijn shawl moet nog behandeld worden met Eucalan en daarna wordt hij liggend gedroogd en ik hoop dat de dikte van de punten dan wat minder opvalt. (persen met een strijkijzer doe ik niet, ik ben veel te bang dat ik de boel bederf!)
Helaas ben ik pas in de winter in de gelegenheid ben om de shawl te wassen en liggend te drogen. Maar zo lang wil in natuurlijk niet wachten vóór ik jullie het eindresultaat laat zien:

DE VOORKANT:

DE VOORKANT EN EEN STUKJE ACHTERKANT:

DE ACHTERKANT: 

De bovenkant van mijn shawl is 1,95 meter lang, de schuine kanten zijn 1,25 meter en de rechte lijn van bovenkant naar punt beneden is 1,05 meter. 

Als ik hem plat neerleg is de shawl nog wat bobbelig, maar dat gaat vast verbeteren nadat ik hem met Eucalan heb behandeld en liggend heb laten drogen.

Voor diegenen die nog niet weten wat Eucalan is: Wieke van Keulen heeft daar een mooi bericht over geplaatst op haar blog, klik hier voor het bericht van Wieke

In mijn kastje ligt op dit moment een nieuw pakket Alpacawol in vrolijke kleuren. Ik ben een beetje 'verslaafd' geraakt aan het breien van de shawl, dus ik ga er nóg een maken! De teltekening voor het inbreipatroon heb ik bijna klaar. Jullie horen er zo snel mogelijk meer over.

Christel Seyfarth shawl (10) en nieuwe trekharmonica

Ondanks het warme weer ben ik weer lekker bezig geweest met mijn Christel Seyfarth shawl. Hij is nog niet af, maar het eind komt in zicht! Zoals jullie weten was ik bezig met de boord aan de schuine kanten van de shawl. In het midden van de boord heb ik in het zwart een averechtse pen gebreid op de plek waar de boord wordt omgeslagen.
Het stekenaantal van deze averechtse pen was 709 ! En over die pen deed ik ongeveer 75 minuten. Er waren pennen waar ik langer over deed, maar dat waren dan ook pennen in patroon waarbij ik moest tellen.

Vandaag heb de boord afgebreid en de steken van de boord afgekant en de knipbies heb ik 'omgenaaid' zodat ik morgen met de schaar aan de slag kan en de boord door midden kan knippen. Daarna is het nog een kwestie van de boord vastnaaien en dan is de shawl klaar! Maar nog even geduld want zover is het nog niet. Wel kan ik jullie even een foto laten zien van de half 'omgenaaide' boord:

met lichtblauw wordt de knipbies 'omgenaaid'

 Maar natuurlijk was ik niet alleen met de shawl bezig. Zoals jullie in het vorige bericht hebben kunnen lezen, heb ik een nieuwe trekharmonica en dat betekent dat ik iedere dag flink moet oefenen en moet zoeken naar de juiste registersinstellingen. Met dat mooie weer van vandaag speel ik natuurlijk lekker buiten.
We zijn even in Nederland en op het adres waar we nu zijn, zijn ze wel gewend aan mijn muziekcapriolen dus de kinderen gaan er lekker hun eigen gang ;-)

Helicopter, breien en Sunshine Award

We zijn met de camper onderweg en we kwamen aan de Moezel terecht. Niet alleen voor de lekkere wijn natuurlijk ;-)  maar ook voor de lieve mensen en het mooie uitzicht. Dat uitzicht wordt jammer genoeg regelmatig bedorven door regen, maar gelukkig hebben we ook af en toe een dagje zon. En tijdens een van deze zonnedagen zaten we heerlijk buiten en genoten van het uitzicht op een sproeihelicopter die vlak over de wijnvelden vloog. En terwijl we zo zaten te kijken en te kletsen, zaten mijn vingers natuurlijk niet stil, want ik breide vrolijk verder aan mijn Christel Seyfarth shawl. Ik ben nu net over de helft van het eerste patroon van de (uitgehaalde) boord en de vermeerdering van het stekenaantal lijkt goed te werken bij de punt.

In het rode cirkeltje is nog net de helicopter te zien

En terwijl ik zo lekker verder zat te breien en in de rondte keek, moest ik ineens aan een lappendeken denken. Want vinden jullie ook niet dat de wijnvelden daar heel veel aan doen denken?:

Even wat anders:
Van Marjolein van Ravelein's Place heb ik de Sunshine-Award award gekregen. Dank je wel Marjolein! Het is een Award dat door de blogwereld waait om een beetje zon te brengen.  Marjolein heeft een prachtige blog en is na een korte pauze weer terug in blogland. Gelukkig maar, want ze heeft zoveel moois op haar blog staan! Zeker de moeite van een bezoekje waard.
Bij deze Award hoort een vragenlijstje dat beantwoord 'moet' worden:

1. Wat is je favoriete dier? 

    Koeien staan op nummer één, maar er zijn er nog meer favoriet hoor.

2. Wat is je favoriete getal? ??? 

    dat weet ik eigenlijk niet....

3. Wat is je favoriete non-alcoholische drank? 

    Thee

4. Facebook of twitter? 

    Geen van beiden, ik ga voor Blogger!

5. Wat is je passie?

    Muziek, handwerken en reizen in de camper

6. Krijgen of geven? 

    Krijgen is natuurlijk altijd wel leuk (de spanning van een verrassing!), maar geven is misschien 

    nog wel leuker door de spanning van hoe iets over komt bij de ander en daarna een blij 

    gezicht! 

7. Wat is je favoriete patroon?

    Op dit moment de Christel Seyfarth shawl, maar ook eigenlijk ook al die patronen die nog op 

    mijn 'To do'-lijstje staan

8. Wat is je favoriete dag van de week? 

    Geen, voor mij is iedere dag zondag!

9. Wat is je favoriete bloem?

    Pioenroos, Hortensia, Zonnebloem

10.Wat is je favoriete land?  

     Schotland, Engeland,  Frankrijk,  Duitsland. En eigenlijk nog meer.... Ieder land heeft zijn eigen

     plussen en minnen en daarom wisselen we ze graag af op onze camperreizen.

Bij deze Award is het de bedoeling dat je hem doorgeeft aan 10 andere Bloggers. Maar bijna alle bloggers die ik ken, hebben al zo'n vrolijke foto op hun blog staan! Daarom geef ik hem graag door aan al mijn volgers als dank voor het volgen van mijn Blog!

Christel Seyfarth shawl (9)

In het vorige berichtje beloofde ik te vermelden hoe ik te werk was gegaan met het opzetten van de steken van de schuine kant:

Wieke had het al eerder gedaan en gebruikte daarvoor een methode van uitrekenen hoeveel steken er per hoeveel centimeter opgezet moesten worden. Zo heb ik dat in het verleden wel eens gedaan met een boord van een vest maar toen kwam ik niet goed uit.
Bij de reacties op het bericht van Wieke las ik een reactie van Miriam die iedere steek had opgenomen en gebreid en dat had goed gewerkt. Anna bevestigde deze theorie en zo heb ik het dus ook gedaan. In iedere gebreide naald nam ik één steek op en net als Wieke nam ik de steken met de haaknaald op om ze vervolgens op een rondbreinaald te zetten en daarna kon ik het patroon gaan breien.
Dat ging niet zo snel natuurlijk want er stonden heel veel steken op de naald en toen ik het patroon tot de averechtse naald had gebreid ging ik het nog eens goed bekijken:

TE WEINIG STEKEN BIJ DE PUNT!!!!!! NEE HÉ!!!!

Verder langs de schuine kanten zag de boord er prima uit, maar alleen bij de punt was het echt geen gezicht.
Dus.....alles uitgehaald...... en toen zag ik dat ik bij het begin van het breien van de shawl de punt misschien wel te strak heb gebreid bij het meerderen in iedere naald, de zijkanten zijn daar eigenlijk te strak, ik had daar wat losser moeten werken denk ik. Maar ja, daar heb ik nu niks aan natuurlijk. Dus ik ben nu bezig met het opzetten van meer steken bij de punt (en over de rest van de schuine kanten weer gewoon één steek per gebreide naald) en hoop morgen weer aan het breien te kunnen beginnen want dat is toch een stuk leuker dan uithalen en opnieuw opzetten! En dan hoop ik maar dat de punt bij het opspannen helemaal bijtrekt zodat hij toch mooi glad wordt.

Geen foto's dit keer, sorry maar ik was niet helemaal in de stemming ;-(
(maar het gaat nu al weer goed hoor, want het zonnetje scheen vandaag!)

Christel Seyfarth shawl (8)

De boord aan de bovenkant is af:

En toen mocht ik dus gaan knippen!:

Oei, de schaar gaat er in!!!

Op de camping in Frankrijk

En dit is het resultaat!

Voor de zekerheid heb ik de rand steelsteken nog een keer met de hand ‘gezigzagd’ met gewoon zwart naaigaren. Misschien was dat wel helemaal niet nodig, maar ik voelde me er beter door dus ik heb het toch maar gedaan.

En nu ben ik begonnen met het opzetten van de steken langs de schuine kanten van de shawl. Dat is ook een hele klus maar daarover later.

Christel Seyfarth shawl (7)

Binnen vier werkdagen werd mijn bestelling hier in Frankrijk bezorgd. Heerlijk zo’n snelle service van de Hobbydoos!  En gelijk heb ik (natúúrlijk!) de ballen aan de kant gelegd en ben ik weer verder gegaan met mijn shawl. Oh, wat was het weer een fijn gevoel de shawl op schoot te hebben (ook al is het warm weer!) en verder te kunnen gaan met de boord. Ik ben zó benieuwd naar het resultaat en het begint al zichtbaar te worden.

De boord bestaat uit twee delen: de voorkant (bruin/grijze tinten) en het beleg/de achterkant in de blauwe tinten. Als je goed kijkt, zie op de foto één averechtse naald in zwart gebreid (bij de rode pijl). Deze naald wordt straks de ‘vouw’ van de boord. Ik was toch wel erg benieuwd hoeveel steken er op die naald stonden en ik heb ze geteld: 709! Daarna nam het aantal steken weer af want in het tweede deel van de boord wordt in iedere pen geminderd: het tweede deel vormt immers het beleg van de boord. Nog een half patroon en dan ben ik klaar met de boord aan deze kant van de shawl en kan ik gaan afkanten en daarna mag ik met de knipbies aan de slag!

Christel Seyfarth shawl (6)

Het patroon met de lelies (11 rijen) is klaar en ik ben met de boord begonnen. Maar helaas kan ik op dit moment niet verder want mijn wol is op!  En nu merk ik pas echt hoe ‘verslaafd’ ik ben aan het breien van de shawl want ik mis het! Op dit moment ben ik bezig met wat (kerst)ballen om de vingers lekker bezig te houden, maar ik kijk nu al uit naar de levering van mijn nabestelling Alpaca zodat ik weer met de shawl verder kan.  Wel ben ik alvast begonnen met ‘zigzaggen’ van de knipbies. Dit doe ik met de hand. Ik gebruik hiervoor de steelsteek en die naai ik over de 2^e en 5^e rij steken heen.. Het viel niet mee om een rechte rand te krijgen en toen ik al bijna halverwege was heb ik het toch maar weer uitgehaald want ik was niet tevreden over het resultaat. (en dat terwijl er straks niks meer van te zien is als de boord er overheen komt). Nu heb ik eerst een draad geregen over de 2^e en 5^e rij steken van de knipbies. Hoe dat er uit ziet, kunnen jullie zien op de volgende foto:

  Aan de linkerkant is nog een stuk te zien van de zwarte (lei)draad  zodat ik de steelsteek in een rechte lijn kan naaien.

En voor diegenen die niet weten hoe eens steelsteek genaaid wordt:

 

Om dit bericht compleet te maken, even twee foto’s van de boord (de kleuren zijn niet zo mooi want het fototoestel heeft geflitst):

Christel Seyfarth shawl (5)

Allereerst: allemaal reuze bedankt voor al jullie complimenten bij de vorige berichten over mijn shawl, daar ben ik zo blij mee!

En dan nu: taadaa!!!!!!    Een mijlpaal bereikt: de 500^e steek staat op de naald! Daar moest ik natuurlijk even een foto van maken:

En nu ik toch met het fototoestel in de hand stond: hebben jullie mijn Nijntjes gezien?

 Zij geven bij iedere naald aan waar de knipbies begint en waar hij eindigt. Schattig zijn ze, maar oh zo onhandig! Die oortjes hé….. daar blijft nog wel eens een draad tussen hangen……  en de beide Nijntjes willen nog wel eens een dansje maken samen waardoor hun draden verstrengeld raken!

Ja, natuurlijk kan ik ze vervangen door een simpel ringetje of zo, maar ze zijn er al van het begin bij en ik houd ze er bij tot ik klaar ben met het breien van de knipbies. Ik word zo vrolijk van ze!

 

Ondertussen ben ik overgestapt naar de rondbreinaald van 120 cm. Het wordt al een hele lap zo!

De rondbreinaald van 120 cm is van het merk Prym.  De andere twee naalden waren van het merk

Addi. En wat ik al die tijd dus niet in de gaten heb gehad: als ik brei duw ik de steken met mijn beide wijsvingers van de naald en ik duw dus op de punten…. Dat was tot nu toe niet erg, niets aan de hand, maar de rondbreinaald van Prym heeft scherpere punten en nu heb ik zere vingers! Au! Maar ik ga door hoor want ik vind het nog steeds zó’n leuke manier van breien…..  en gelukkig is het er ook nog steeds goed weer voor ;-)

Christel Seyfarth shawl (4)

Ik ben weer een stukje verder dan de vorige keer en op dit moment heb ik zes rijen met lelies op de naald staan. De rondbreinaald die ik nu gebruik is 80 centimeter en dat breit lekker.

Iedere toer worden er twee steken gemeerderd. Dat lijkt niet veel maar het is tijdens het breien toch wel te merken want iedere naald gaat langer duren…. Maar gelukkig vind ik het breien nog steeds erg leuk dus ik ga vrolijk verder. Het blijft iedere keer weer spannend wat de kleurencombinaties gaan doen. De wissels van de kleuren gaan op gevoel en de ene keer wil ik wat sneller wisselen dan de andere keer. Op de foto zien jullie het resultaat tot nu toe en ik ben er best tevreden over!

 

Hier een foto van de achterkant, ik ben er best trots op! Ik gebruik de Fair-Isle-techniek aan de hand van een filmpje van Philosopherswool.  voor een filmpje klik hier

Die nemen de achterdraad niet na iedere steek mee maar na een paar steken. Prima natuurlijk,  maar ik doe het bij iedere steek zodat er helemaal geen draadjes/lusjes aan de achterkant te zien zijn. 

 

Op deze foto is de knipbies goed te zien. Als ik straks klaar ben met breien (maar dat duurt nog even), wordt de shawl door midden geknipt! Maar eerst worden de zijkanten van de knipbies (met de hand want ik heb geen naaimachine) met een steelsteek verstevigd zodat er geen steken kunnen vallen of verloren kunnen gaan. Het klinkt allemaal erg spannend en ik ben ook heel benieuwd hoe het zal gaan, maar voorlopig is het nog niet zo ver en ‘een mens lijdt het meest van het lijden dat ie vreest’ dus ik probeer er nog maar niet te veel over na te denken. Gelukkig zijn er een aantal bloggers die al met de knipbies aan de slag zijn gegaan. Dat is fijn want zo heb ik een ‘back-up’ waar ik goed kan bekijken hoe de andere dames het doen vóór ik de schaar er in ga zetten! Een van mijn grote voorbeelden is Wieke van Keulen, ik bewonder haar creativiteit en ze staat altijd klaar voor advies. Dank je wel Wieke!

Christel Seyfarth shawl (3)

Al een tijdje kan ik op de rondbreinaald breien en nu heb ik er dan (eindelijk) een foto van gemaakt om jullie te laten zien hoe het vordert.

Het wisselen van de kleuren is niet altijd even makkelijk omdat sommige kleuren heel dicht bij elkaar liggen en het verschil tussen de lelie’s en de achtergrond dan niet duidelijk wordt. Maar gelukkig heb ik nog niets hoeven terug te breien en er zijn gelukkig ook nog geen steken gevallen, want ik moet er niet aan denken wat voor truc dat zou zijn om ze netjes omhoog te halen en dan ook een mooie achterkant te krijgen! Maar misschien kan ik het er beter niet over hebben….

Wat jullie misschien al hebben gezien, maar waar ik nog even een aparte foto van gemaakt heb, zijn de stoppers die ik gebruik. Eerst had ik kurken op de peneinden maar dat was geen succes want die schoten er steeds van af (doordat er steeds meer steken op de rondbreinaald komen te staan, kwam er ook meer druk op de kurken). Maar gelukkig heb ik een hele handige man in huis die wist dat we nog ‘stoppers’ hadden die gebruikt waren op een oud ski-jack. Jullie kennen ze misschien wel, van die knoppen waarmee je je koorden of elastiek aan kunt trekken.

Die knoppen zitten lekker strak om de pennen heen en het werkt voortreffelijk. Misschien een ideetje voor jullie?

Christel Seyfarth shawl (2)

De eerste lelierij

 Het is zo ver, de eerste lelierij is klaar!

Ik ben direct op de rondbreinaald begonnen met 3 steken. In de rondte breien zat er natuurlijk  nog niet in ;) , dus een pen recht, een pen averecht en daarna nog veel meer pennen heen en weer. In iedere pen worden 2 steken gemeerderd. Toen de eerste lelierij bijna af was, heb ik alles weer uitgehaald want de schuine kanten waren  veel te strak waardoor het werk wel heel raar begon te trekken. … En daarna weer helemaal opnieuw begonnen en de draad wat losser gelaten bij het meerderen…..

Geen lange draden aan de achterkant

Bij het breien gebruik ik de Fair-Isle-techniek zodat er aan de achterkant geen lange draden ontstaan. Een filmpje met uitleg van deze techniek vind je hier

Deze techniek is erg geschikt voor het inbreien van patronen op de rondbreinaald, maar omdat ik nog niet in de rondte breide, was het bij de averechtse pennen best wel ‘afzien’. Ik  wilde na iedere steek de draden om elkaar heen slaan en mijn vingers en de draden zaten regelmatig in de knoop.

Maar nog even en dan heb ik genoeg steken om rond te gaan breien en dan werkt het allemaal vast een stuk prettiger.

Christel Seyfarth shawl (1)

Het is zo ver! Op de site van Wieke had ik een aantal berichten gevonden over een heel mooie shawl die Wieke aan het breien is en ik raakte daar zo enthousiast van dat ik er nu óók aan ga beginnen.

Ik heb Alpacawol besteld bij Hobbydoos en drie rondbreinaalden maat 2,5 van 40, 80 en 120 cm, want met het groeien van het aantal steken groeit de rondbreinaald mee!

Hier zien jullie een foto van de wol die net binnen gekomen is. Het is altijd leuk en spannend om het pakje open te maken en te zien of de kleuren zijn zoals ik verwacht had en gelukkig viel het niet tegen!

 Ik ga het patroon van de Lelieshawl gebruiken, maar mijn shawl wordt dus wel in andere kleuren gebreid. De geel/groene tinten op het plaatje hiernaast worden vervangen door de wit/blauwe tinten en dat worden de ‘bloemen’. De  wit/paarse tinten worden vervangen door de grijs/bruine tinten en die vormen de achtergrond. Ik ben nu al benieuwd naar hoe dat uit gaat pakken en of het zo mooi wordt als ik hoop!   

 

                       

                       'Mijn' kleurcombinatie heb ik gebaseerd op de foto

                       van een shawl die ik gevonden heb op de site van

                       Christel Seyfarth. Het is weliswaar een shawl in een

                       ander patroon en de kleuren zijn ook niet helemaal

                       hetzelfde, maar het is het ‘beginpunt’ geworden van

                       mijn shawl.

Christel Seyfarth heeft nog veel meer mooie dingen gemaakt, je kunt ze vinden op haar site

Natuurlijk ga ik proberen af en toe een berichtje op de blog te zetten zodat jullie kunnen zien hoe de shawl vordert. Wordt vervolgd!