Een wc rollen boekje

Op YouTube zag ik een video van LorriMarie Jenkins waarin zij liet zien dat ze een boekje had gemaakt van wc-rolletjes. LorrieMarie Jenkins heeft een heel eigen stijl die mij wisselend wel en niet aanspreekt. Maar het idee van een boekje van wc-rolletjes vond ik wel erg leuk en nadat ik genoeg rolletjes had verzameld (met dank aan de dames van de creaclub) kon ik beginnen.

Als eerste kregen de rolletjes een grondlaagje van witte of zwarte gesso. 

De rolletjes met de witte gesso werden gebruikt als  bladzijden, die met de zwarte gesso kwamen aan de zijkant zodat ik daar de binding kon maken.

Hier zien jullie de bladzijden met de zwarte zijkanten. Op iedere bladzijde kwam een figuurtje uit een Pietje Bell boek. Daarna kwam er op iedere bladzijde een woord, al deze woorden vormen samen de quote: 

"Less is More. Unless it is kindness, or sleep, or toiletpaper" (dat vond ik wel leuk passen bij de rolletjes 😉).

De bladzijden zijn gebonden met de Slip Knot Binding, de video die ik hiervoor gebruikte vind je hier. Daarna reeg ik wat kralen aan een draad waarmee ik de binding had gemaakt.

Daarna maakte ik labels van dik zwart papier. Aan de ene kant kwamen engelse woorden die ik met Distress Oxide aanbracht. Distress Oxide is een pigment inkt die goed zichtbaar is op donker papier. 

Aan de andere kant van de labels schreef ik Nederlandse spreuken. Tot slot kwamen er nog bandjes aan de bovenkant. 

De labels zijn een centimeter groter dan de bladzijden, ik vind het leuk om ze zichtbaar te houden. 

In dit bericht zien jullie geen foto's van de bladzijden afzonderlijk, maar niet getreurd: ik heb een filmpje gemaakt waarop alles te zien is! 

Een nieuw junkjournal.

In oktober vorig jaar liet ik zien dat ik mijn eerste junkjournal gevuld had. 

Inmiddels heb ik een tweede boek gemaakt:

Het boek heb ik vooral gemaakt om in te werken wanneer ik een poos van huis ben. Dat betekent dus dat ik niet allerlei materialen mee kan nemen om mee te spelen en ik merk dat ik dat lastig vind. Maar dat geeft niet, ik zie het maar als een leerproces. 

Sommige bladzijden zijn al gevuld.

Op andere bladzijden heb ik al iets geplakt en het is de bedoeling dat ik dat later onderweg verder in ga vullen. Maar: als ik zin heb om het thuis op te pakken mag dat ook (ik moet natuurlijk niet te streng zijn voor mezelf 😂).

Op de linkerbladzijde heb ik dezelfde lapjes geplakt als op de kaft gebruikt zijn. Het is zo'n bladzijde waarvan ik géén idee heb wat ik ermee moet. Dat is niet erg, het komt vanzelf wel een keer en of dat lang of kort duurt is niet belangrijk.

Een paar bladzijden heb ik onderweg gevuld met herinneringen aan onze reizen in de camper. Omdat daar wat persoonlijke dingen staan, kan ik ze helaas niet met jullie delen op mijn blog (want je weet immers maar nooit wie er mee kijkt...).

March Gel Printing Challenge

In maart organiseerde Denise Lush de March Gel Printing Challenge. Iedere dag mocht er op de Gelli Plate een opdracht uitgevoerd worden.  

In eerste instantie besloot ik het aan me voorbij te laten gaan, maar uiteindelijk ging ik overstag nadat ik iedere dag een video van haar onder ogen kreeg en dus iedere dag weer die challenge zag 😉. Bij sommige opdrachten moest ik wat creatief zijn, want ik heb niet alles in huis.. 

Nadat ik alle opdrachten af had, heb ik ze op zwart papier geplakt en daar een boekje van gemaakt.

Ik heb voor jullie collages van 4 dagen bij elkaar gemaakt én een fimpje waarin  jullie alle uitwerkingen in boekvorm zien.

En dan nu nog het filmpje: 

Het volgende project? Geen idee nog, ik wacht tot er iets op mijn pad komt 😊.

Project Rembrandt

De acht televisieuitzendingen zijn klaar en mijn acht uitwerkingen ook. De eerste vijf heb ik al eerder op mijn blog geplaatst (de links daar naartoe staan onder de foto's). De laatste drie heb ik kort toegelicht onder de foto's.

Ik heb er een klein boekje van gemaakt om ze bij elkaar te bewaren. 

Voor de kaft gebruikte ik een oude kartonnen envelop en hoewel ik meestal veel kleur en 'frutsels' gebruik, vond ik het dit keer leuk om alles heel eenvoudig te houden. 

Hieronder zien jullie alle uitwerkingen:

De Citroen

De Hand

Een Stilleven (zie de link bij  de hand)

Het Straatbeeld

De Kleurenstudie (zie de link bij het straatbeeld)

Tekening In Beweging

(hier heb ik trekpopjes gemaakt van restjes gelli-plate-prints)

Textuur

(een collage van foto's van stof, metaal en hout)

Het Meesterwerk

(Vanwege de oorlog in Oekraïne koos ik voor Kind Met Duif van Picasso. 

Ik heb het op de Gelli-Plate gemaakt, de techniek vind je hier).

Project Rembrandt week 4 en 5

Project Rembrandt is al weer twee weken verder.

Week 4 ging over 'Het Straatbeeld' waarbij er vooral gelet moest worden op schaduw en licht.
Nu hebben wij hier in het dorp niet echt mooie straatbeelden die zich lenen voor deze opdracht. Daarom besloot ik het kerkje op de hoek van een kruispunt te gebruiken.

De schaduwgedeeltes heb ik geknipt van donker scrapbookpapier, de rest van het kerkje werd gemaakt van lichter papier.

Van restjes Gelli-plate-prints maakte ik een boom en de voorgrond.
Ik ben niet echt tevreden over het resultaat, maar ja, dat hoort ook bij creatief bezig zijn; niet alles lukt...

Week 5 ging over Kleurenstudie. Deze uitzending vond ik leerzaam. In de uitzending moesten de deelnemers het schilderij 'De Bedreigde Zwaan' van Jan Asselijn weergeven in blokjes. Dat vond ik leuk en ik was dus blij toen ik zag dat de thuisopdracht ook over deze techniek ging. Alleen ging het nu om een ander schilderij, namelijk het 'Meisje Met De Parel' van Johannes Vermeer.

Ik begon met het aanbrengen van een raster op een kopie. Ieder vakje werd 1 x 1 centimeter. Daarna kwamen de restjes gelli-plate-prints er weer bij; het was nog een hele uitzoekerij om de goede kleuren in te vinden (ik mocht geen nieuwe prints maken van mezelf). Voor de achtergrond gebruikte ik donkerblauw inpakpapier. Tenslotte besloot ik de ogen van een kleurenkopie op het werk te plakken; zo werd het wat sprekender.
Het was leuk om te doen én tijdrovend 😊.

Vanuit de verte lijkt het het beste.

het eindresultaat

Ogen

Een paar weken geleden besloot ik zonder doel te printen op mijn Gelli-Plate. 

Al snel lag de vloer lekker vol. De achterkanten werden ook geprint en daarna lag de stapel op tafel; het plan was om ze in de kast te leggen in afwachting van een bestemming. Maar die stapel liet me niet los, ik wilde er wat mee doen!

Al snel wist ik dat ik iets collage-achtigs wilde maken. Om mezelf wat 'uit te dagen' moesten er op iedere collage één- of meerdere ogen zichtbaar zijn. 

Ik ben nog lang niet klaar hoor, maar zo hebben jullie even een idee waar ik mee bezig ben. 

Ondertussen heb ik bedacht dat ik op de achterkanten gedichten wil plaatsen. Ik heb een aantal zelfgeschreven gedichten, maar niet genoeg. Op internet zijn genoeg mooie gedichten te vinden, maar ik weet nog niet of ik die wil gebruiken. Eigenlijk wil ik het 'persoonlijk' houden; misschien laat ik wel een aantal bladzijden leeg en worden die in de loop der tijd gevuld als ik weer eens in een dichtstemming kom. 

Natuurlijk denk ik er ook over na hoe ik al deze werken straks in een boek ga stoppen: de voor- en achterkanten moeten zichtbaar blijven. Daardoor heb ik het mezelf niet makkelijk gemaakt, maar gelukkig heb ik nog alle tijd!

Fodder Keeper

Dat de titel van dit bericht je niks zegt, kan ik me goed voorstellen. Tot een week of vier geleden had ik er ook nog nooit van gehoord 😂. Op Instagram kwamen toen ineens allerlei berichtjes voorbij over Fodder School. Het is een 'digitale school' waarbij een jaar lang workshops worden gegeven door verschillende artiesten. Er wordt geleerd hoe je Fodder maakt en het gebruikt. Een goede nederlandse vertaling heb ik voor het woord Fodder niet kunnen vinden. Eigenlijk is het een verzamelwoord voor alles wat gebruikt kan worden bij collages maken, zoals: knipsels, tekeningen, restjes papier, restjes ander materialen, stukjes tekst, enz, enz. 

Deze bloemen die ik eerder had gemaakt, vallen dus onder de naam Fodder.

Natuurlijk heb ik gekeken of die school ook iets voor mij was, maar helaas was de prijs voor mij te hoog. Ik liet de inschrijving aan mij voorbij gaan, maar ondertussen zag ik wel steeds meer foto's en creaties in mijn schermpje verschijnen. De inspiratie begon te borrelen, vooral toen ik zag dat er een boek werd gemaakt waarin al die Fodder bewaard kon worden; jullie weten wel dat ik door de knieën ga als er een boek gemaakt wordt 😊. 

Ik bekeek wat foto's en besloot mijn eigen versie van het boek te maken. 

Voor de bladzijden gebruikte ik oude boekbladzijden waarop ik in de loop der tijd restjes verf had opgemaakt (vaak met behulp van een stencil). Van plastic hoezen die in multomappen worden gebruikt sneed ik rechthoeken die ik op de bladzijden naaide. Ik naaide tegelijkertijd aan zowel de voor- als aan de achterkant. In eerste instantie plakte ik het plastic met dubbelzijdig tape vast, maar daar was mijn naaimachine niet blij mee. Daarom plakte ik de volgende plastic rechthoeken tijdelijk vast met washitape. 

Voor de rug van het boek stempelde ik een oud stukje stof met foam-stempels die ik vorig jaar had gemaakt. 

Het boek zelf maakte ik van dik karton dat ik beplakte met bladzijden uit het oude restjesboek.

Hier ligt de boekinhoud klaar om vastgenaaid te worden.

Regelmatig zie ik op YouTube boeken waarbij de rug versierd wordt met kralen of andere snuisterijen. Dat wilde ik dit keer ook wel eens proberen.

Ik vind het leuk! 

DH vroeg of ik al die zwarte naaidraadjes nog ging wegknippen? Nou, niet dus, ik vind het leuk rommelig staan en dat past wel bij dit boek.  Er zijn veel lege bladzijden, die opgevuld willen worden. Voorlopig ben ik wel even zoet!

Flagbook

 Bij Hannie zag ik een berichtje waarin ze liet zien dat ze een Flagbook had gemaakt. Van zo'n boekje had ik nooit van gehoord, wat zag het er mooi uit!

Natuurlijk wilde ik er meer over weten en op internet vond ik het flagbook Women & cars van Susan King, schitterend! 

Op YouTube zag ik verschillende filmpjes waarin werd uitgelegd hoe een flagbook werd gemaakt en dat wilde ik wel eens proberen.

Het eerste boekje 'mislukte'; ik had de flags te kort geknipt, maar wist er toch een klein langwerpig boekje van te maken.

Bij het maken van het tweede boekje begreep ik beter hoe een flagbook werkt en nu gebruikte ik andere afmetingen. Ik besloot de flags te beplakken met rechthoeken van restjes gelliplateprints. Ook vond ik een korte spreuk die op de middelste flags geplakt kon worden.

Hoewel ik eerst vond dat het boekje verder niets nodig had, besloot ik al snel dat ik wat vrouwfiguren van Art by Marlène wilde gebruiken. Ik had een poos terug een vel rijstpapier van haar aangeschaft. Omdat rijstpapier doorzichtig wordt na het opplakken (en dat wilde ik nu niet) kopieerde ik de gezichten en kleurde ze in met kleurpotloden en stiften.

Midden in het boekje kwamen twee vrouwfiguurtjes van Dylusions.

Omdat foto's het effect van een flagbook niet helemaal goed weergeven, heb ik er een kort filmpje van gemaakt. (het lukt me niet om het filmpje direct in dit berichtje te krijgen, daarom nu de link waar je op kunt klikken. Doen hoor! 😉)

Het maken van het boekje was heel leuk om te doen. Dank je wel Hannie voor de inspiratie!