donderdag 24 juli 2014

Één

Gistermiddag, gewoon thuis, op de bank en de televisie aan.
Na al dagen vol indrukwekkende, gruwelijke beelden was het moment waarop de eerste kist uit het vliegtuig werd gedragen hét moment waarop de werkelijkheid van de ramp écht tot mij doordrong…….
Door de soberheid van de plechtigheid was de indruk des te groter, ‘mooi’ ook, zoals een enorme stilte over Nederland neerdaalde. En die stilte duurde voort, ook tijdens de rit van de stoet naar Hilversum. Hoe indrukwekkend waren al die mensen langs de weg en vooral ook al die auto’s die gewoon op de weg stil gingen staan uit respect.
Heel Nederland werd één en in de enorme stilte was het grote verdriet hoorbaar…….

2 opmerkingen:

  1. Ja, het was goed om met elkaar deze dag van rouw te hebben.
    Na alle verschrikkelijkheid rond de vliegramp en de mensonwaardige nonchalante houding van de rebellen, is het passend en goed om als volk te rouwen.
    Al blijven er nog veel vragen en veel gevoelens over!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, dan worden mensen weer één, gelukkig maar, dan wordt het misschien ietsje makkelijker om dragen als je je verdriet kan delen. Dit is verschrikkelijk, ook hier volgen wij het op de voet.

    BeantwoordenVerwijderen