Afgelopen week ontving ik van Toos een prachtige Ecoprintkaart! Lieve Toos, dank je wel! De kaart heeft al een mooi plekje gekregen in mijn 'Ateludio'.
Nou jullie begrijpen vast wel dat ik daar erg blij mee ben. Op de kaart is te zien dat zelfs een coniferentakje goed gebruikt kan worden; wat heeft dat een mooie afdruk achtergelaten!
Als ik zoiets moois in handen heb, inspireert dat enorm. Ik ben op YouTube op zoek gegaan naar filmpjes waarop te zien is hoe een ecoprint op papier gemaakt wordt. Er kwamen verschillende manieren langs en ik kon het niet laten om het zelf te proberen.
Tijdens een wandeling met mijn zusje plukte ik hier en daar wat blaadjes. Daarna legde ik die een poosje in azijn (van het wolverven weet ik dat dat goed werkt bij het kleuren). Ik besloot geen printerpapier te gebruiken (dat leek me wat dun) en koos voor iets dikkere vellen wit papier. Hierop verdeelde ik de bladeren en daarna rolde ik de stapel op en bond dat vast met een katoenen draad.
Uit de tuin haalde ik een grote steen en in mijn wolverfpan kwam een oud bordje op de bodem. Daarop legde ik de rol, de steen kwam daar weer bovenop om te zorgen dat de rol onder water bleef en niet ging drijven.
Ik vulde de pan met water en bracht dat aan de kook. Vervolgens liet ik het zo'n drie kwartier 'sudderen'. Volgens de filmpjes moet dat eigenlijk zo'n anderhalf tot twee uur duren, maar ik had geen geduld meer....
Nadat het water was afgekoeld, kon ik de rol er uit halen en de draad losknippen. Daarna kwam het spannendste moment: afrollen en zien wat er uit kwam!
Dat viel dus een beetje tegen..... ja, ik had waarschijnlijk meer geduld moeten hebben.... Bovendien was het papier stuk gegaan; het was waarschijnlijk niet dik genoeg. Aquarelpapier was waarschijnlijk een betere keuze geweest...
Maar goed; er zíjn bladeren te zien én ik heb even aan ecoprinten mogen proeven. Het is iets wat ik zeker nog eens wil proberen, maar ik moet me er wel beter in verdiepen. (stiekem hoop ik dat Toos er een blogje over wil schrijven 😊)
Tour de France sokken
Ik ben gek op de Tour de France en was dan ook erg blij dat die dit jaar tóch gereden kon worden. Heel wat uurtjes heb ik zitten kijken (maar niet naar alles hoor 😉). In de wereld van de spinsters wordt ieder jaar een 'Tour de Fleece' gehouden, waarbij iedere dag bijvoorbeeld een bepaalde hoeveel draad wordt gesponnen of een bepaald gewicht aan wol. Daar kon ik niet aan meedoen, want we zijn met de camper op pad geweest, maar breien ging natuurlijk wel en daarom besloot ik een paar Tour de France sokken te breien.
Dat betekende dat ik daar van mezelf alléén aan mocht breien als ik naar de Tour de France keek. Nou, het is gelukt! Op de een-na-laatste dag van de Tour de France kon ik de draadjes afhechten.
