Ogen en gedichten

 Een maand geleden liet ik zien dat ik collages aan het maken was waarop ogen te zien moesten zijn en dat ik die wilde combineren met zelfgeschreven gedichten. Inmiddels heb ik er een boek van gemaakt. 

Op de kaft schreef ik een quote over ogen en een quote over poëzie.

De kaften en de bladzijden werden aan elkaar verbonden met drie sleutelringen. Op deze manier zijn de bladzijden helemaal open te slaan en kan alles goed gelezen en bekeken worden.

Hier zien jullie een voorbeeld van het opengeslagen boek. Omdat sommige gedichten persoonlijk zijn, zien jullie ze niet op dit blog.

Ik wilde niet iedere collage apart op dit blog wil zetten (dan valt er heel wat te scrollen),  daarom heb ik ze per zes verzameld.

Er is nog ruimte voor meer gedichten en er kunnen ook nog oogcollages bij. Maar voorlopig vind ik het wel even genoeg. 😊

Oorlog...

Oorlog

Als kind leerde je erover op school
In het geschiedenisboek stond het geschreven
Slechts een tekening erbij
Zodat het tere kinderhartje
De pijn niet zou voelen.

Oorlog,
Onwerkelijk, onbegrijpelijk
En lang geleden
Of ver weg, heel ver weg
Maar nu,
Nu is het voelbaar
Héél voelbaar.

Niet lang geleden, maar nú
Niet ver weg, nee, dichtbij
Dichtbij in afstand
Maar ook door de media
Het komt in huis
Je oren horen het
Je ogen zien het
En je hart voelt het
Het doet pijn.

Net als de machteloosheid
En het onbegrip
Waarom? Waarom toch?
Wat bezielt hem?
Wat denkt hij?
Hoe is het zover gekomen?

Door de ideeën van die ene man
Die ene die denkt
Dat hij gelijk heeft
Dat hij het recht heeft,
Is er nu angst
Woede en verdriet
Zóveel mensen die lijden
Zóveel die moeten vluchten...

Hoe loopt dit af?
Vrede, waar ben je?!