Vorige week liet ik jullie het boekje zien dat ik gemaakt had voor mijn Crea-alfabet. Deze week heb ik weer een boek om te laten zien! Alle uitwerkingen die ik gemaakt heb in de 2e week van iedere letter heb ik in dit boek gestopt. Voor de bladzijden en kaft gebruikte ik dik zwart papier.
Omdat ik beide boekjes met elkaar wilde 'verbinden' heb ik ook de bladzijden van dit boek voorzien van festonsteken. De randen werden daarna omgehaakt.
De rug van dit boek heb ik gebreid!
Hier liggen de twee kaften bij elkaar.
Van dit boek heb ik ook een filmpje gemaakt waarin het boek in al zijn glorie 😊 is te zien.
Deze keer horen jullie niet mijn stem, maar een achtergrondmuziekje.
Het filmpje duurt 3,47 minuten.
Graag wens ik jullie allemaal een goede jaarwisseling en een mooi 2022.
Blijf gezond, gelukkig en creatief!
Ik hoop dat het een jaar wordt waar we later met een glimlach aan terug denken.
En nu, in de tweede week van de letter Z, plaats ik dan écht de allerlaatste uitwerking van de Alfabet Challenge.
Zoals wel vaker dit jaar had ik wat 'hulp' nodig om een mooi woord te vinden waar ik wat mee kon doen. Ik pakte mijn moeders woordenboek en vond daarin vrijwel meteen het woord 'zus'. Nou, dat was een teken, daar moest ik wat mee doen!
Ik ging op zoek naar drie woorden die begonnen met de letters van het woord Z.U.S. De woorden die me aanspraken schreef ik op een kladje.
Daarna maakte ik het paartje. Ik besloot het te knippen uit een stofje dat ik van mijn zusje heb gekregen. Dat knippen ging niet lekker en het stofje rekte wat; zou dat straks wel goed op papier komen? Zou de lijm niet teveel zichtbaar zijn door de stof heen? Om dat te voorkomen plakte ik het stukje stof op dubbelzijdig tape (10 centimeter breed). Het knippen van het paartje ging daarna een stuk makkelijker. Ik had nog een oude Gelli Plate print liggen die goed bij dit paartje paste. Maar het contrast tussen beide was niet duidelijk, daarom plakte ik het paartje op een stukje zwart papier en knipte dat weer uit.
De letters tekende ik op hetzelfde zwarte papier. De drie woorden schreef ik op een restje wit papier en plakte ik naast de letters.
Omdat het paartje wat 'zweefde' tekende ik twee zwarte lijnen. Maar dat vond ik niet duidelijk genoeg dus er kwam ook wat schaduw onder van een Stabilo-all potlood. Dat schaduwaccent kwam ook onder de letters. Even dacht ik nog na over een zwarte rand aan de buitenkant, maar omdat ik inmiddels al wist dat het werk op een zwarte ondergrond zou komen (daarover meer in het volgende blogje) liet ik een rand achterwege.
Nogmaals dank aan jullie allemaal voor het lezen van mijn berichtjes en de reacties die jullie plaatsen. Maar óók dank voor het meedoen, wat was het leuk om zo met z'n allen bezig te zijn en te kunnen genieten en soms ook te kunnen leren van elkaars uitwerkingen!
Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig, gezond, creatief 2022 toe!
Zoals ik in het begin van het jaar al had opgeschreven, wilde ik van dit alfabet een boekje maken om ze bij elkaar te bewaren.
De kaft van het boekje heb ik op dezelfde manier gemaakt als de kaartendoosjes (zie tutorial rechtsboven op mijn blog).
In eerste instantie had ik de rug van het boekje ook van karton gemaakt, maar dat was niet verstandig want daardoor kon ik de eerste en laatste bladzijden niet goed omslaan.
Er zat dan ook niets anders op dan de boel los te knippen en er een andere rug in te maken.
Ik had nog een print op stof en die kwam nu goed van pas. Van een dubbele laag stof maakte ik de rug en de randen naaide ik om met festonsteken zodat de voor- en achterkaft er aan vastgenaaid konden worden.
Zo ziet het boekje er nu uit.
Het blijft nu mooi open liggen.
Voor de liefhebbers heb ik hier een filmpje dat ik van dit boekje heb gemaakt. Daarin lees ik ook de rijmregels voor.
De laatste uitwerking van mijn Creatieve Alfabet. Er komt nog een apart blogje over het boekje dat ik ervan gemaakt heb.
Het is ook de laatste opdracht van de 'officiële' Alfabet Challenge. Wat leuk dat er weer zoveel meededen en dat er over en weer zoveel fijne reacties zijn geplaatst. Het gaf iedere keer weer een warm gevoel te zien hoe wel allemaal samen bezig waren!
(NB: volgende week komt er nog wel een blogje over de letter Z week 2).
De Y is net als de X een letter waarbij ik het lastig vond om een woord te bedenken. Omdat ik veel Engelse quotes gebruik besloot ik mijn toevlucht te nemen tot de engelse taal en ja, dan komen er ineens best veel woorden in beeld....
Op YouTube zag ik dit filmpje van Niamh Baly waarin zij een achtergrond maakte van Gelli Plate Prints die gemaakt waren op vloeipapier. Dat leek me leuk om te doen, dus ik pakte de Gelli Plate, scheurde een deel van een rol patroonpapier in stukken A4 formaat en leefde me lekker uit.
Nadat de verf droog was, scheurde ik de prints in kleinere stukjes en plakte ze op papier met Modge Podge. Daarna kregen alle stukjes witte streepjes zodat het op een quilt ging lijken.
Hier zien jullie het eindresultaat.
Op zo'n bonte achtergrond staat een zwart silhouette erg mooi. Maar omdat ik het silhouette toch wat saai vond, besloot ik er een beetje in te doodelen. De spreuk is zelfbedacht (al zal die gerust ook wel ergens op internet te vinden zijn, zó moeilijk is hij niet 😊).
Tot slot maakte ik nog een zwart 'prikkeldraadrandje' aan de buitenkant. Ik koos voor dat randje omdat ik de karteltjes mooi vond combineren met de 'stiksteekjes' en de zwarte kleur van het silhouet kwam zo even terug.
YouTube is voor mij echt een enorme encyclopedie en inspiratiebron. Als ik wil weten hoe iets moet, dan kijk ik eigenlijk altijd op YouTube. Ik ben namelijk iemand die iets het beste leert door het te zien gebeuren. Als ik alleen een tekst heb waarin iets wordt beschreven, dan vind ik het wat lastig om dat in beeld om te zetten.
Ook haal ik veel inspiratie van YouTube; ik volg een aantal artiesten en door te zien hoe zij bezig zijn, begint het bij mij vaak te kriebelen en wil ik aan de slag met een idee dat is komen opborrelen.
Vroeger ging ik naar de bibliotheek voor ideeën en inspiratie, nu heb ik YouTube😉.
De X blijft een moeilijke letter om een mooi woord mee te maken, vooral als dat woord moet beginnen met de X. Een poosje dacht ik erover iets met Xylofoon te gaan doen, maar na wat korte pogingen werd ik daar niet gelukkig van. Uiteindelijk besloot ik het mezelf niet te moeilijk te maken en gewoon wat leuks met de letter zelf te doen:
Ik pakte een reep dik papier dat ik gebruikte om twee lange brede lijnen te trekken. Omdat ik de lijnen niet zichtbaar wou hebben in het midden van de X maakte ik de lijnen eerst met een potlood om ze daarna met een witten gelpen over te trekken. Daarna legde ik er een stencil (zie hieronder) op en trok alle lijntjes over met de gelpen. In eerste instantie wilde ik nog iets doen aan de binnenkant van de X, maar nadat ik een paar dagen naar de X had gekeken, besloot ik niets meer te doen omdat de zwarte X zo mooi duidelijk binnen de tegeltjes van het stencil ligt.
Tussen al mijn creatieve spulletjes kon ik niks vinden dat met een X begint. Daarom heb ik dit keer het vlakje voor de afbeelding leeg gelaten, dat geeft 'niks' misschien het beste weer 😉.
De X lijkt op een kruissteekje, dus ik kan jullie nog wel laten zien dat ik 'in het verleden' alfabetten heb geborduurd:
In 2014 borduurde ik deze Abécédaire. Wil je er meer van zien en er meer over lezen? Klik dan hier.
In 2015 borduurde ik een alfabetbal. Wil je daar meer over weten of zien hoe de bal er in zijn uiteindelijke vorm uitziet? Klik dan hier.
Dit keer heb ik weer eens gekozen voor weven. Nee, niet op mijn weefgetouw, maar gewoon met reepjes papier zoals we dat allemaal vroeger misschien wel eens gedaan hebben op school.
In week 21 van Crea2019 gebruikte ik het weven ook al eens; de opdracht was toen Walking. Eigenlijk was ik de papierweeftechniek al weer een beetje vergeten, maar toen ik dit filmpje zag van Lisa Goddard Art besloot ik weer eens te gaan weven.
Dit keer heb ik twee Gelli-Plate-prints gebruikt om de repen van te snijden.
Een stukje tape zorgde ervoor dat de verticale banen netjes bleven liggen
en ik de dwarse banen er makkelijker tussen kon schuiven.
De hoekjes kregen een klein dotje lijm en daarna kon het 'weefwerk' onder de naaimachine door.
Vervolgens kwastte ik hier en daar wat gesso en daar kwam waterverf overheen. Daarna sponsde ik er nog over met wat inkt en een vingersponsje waardoor het hier en daar wat donkerder werd.
In mijn stapel knipsels vond ik een modern schilderij van een vrouwfiguur. De gebruikte kleuren combineerden mooi met de kleuren die ik gebruikt had. Ik knipte het figuur uit en trok de lijnen over met de zwarte Posca-Pen. Ik doodelde wat in haar haar en kleding en ze kreeg een ketting.
Tenslotte plakte ik er een quote op en stempelde er nog een paar rozen op.
Kennen jullie Washitape? Ik vind het fijn om mee te werken. De ene keer gebruik ik het in een werkstuk (zoals hierboven bijvoorbeeld), een andere keer gebruik ik het om iets tijdelijk op zijn plek te houden. Dat kan natuurlijk ook met bijvoorbeeld schildertape, maar washitape is toch net iets 'aardiger', het laat geen sporen achter. Bij het gebruik van mijn stansmachine gebruik ik de washitape erg veel: ik houd daarmee de snijmallen op hun plek en het verwijderen van de tape gaat (bijna) altijd zonder de uitgesneden delen te beschadigen.
Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je iets hebt bewaard dat je zó mooi vindt dat je het niet wilt gebruiken?
Nou, dat had ik met de foto van deze voeten. Ik vind die oude afgetrapte schoenen zó mooi.... Deze schoenen hebben al heel wat meegemaakt en worden nu nog met touwtjes bij elkaar gehouden zodat ze nog gedragen kunnen worden. Oh, als deze schoenen eens konden praten!
Maar goed, ik wilde iets met voeten doen en toen ik deze foto weer tegenkwam, vond ik dit het meest geschikte moment om er iets mee te doen. Ik heb een art-journal artieste eens horen zeggen dat 'je iets heel moois eeuwig kunt bewaren en er af en toe even naar kunt kijken, maar dat je het ook kunt gebruiken en dat er dan nog veel meer naar gekeken wordt en niet alleen door jezelf maar ook door anderen'.
Dus de schaar ging in de foto (au!) en ik plakte de voeten op een ondergrond waarin de kleuren terug kwamen. De schoenen kregen een klein schaduwrandje aan de voorkant en daarna wist ik het niet.... Ik vond het zonde om er met stiften overheen te gaan en zo het karakter weg te halen.
Dus eerst maar eens zien of ik een toepasselijke spreuk wist. Al snel kwam het spreekwoord 'Op grote voet leven' naar boven borrelen en toen wist ik wat ik wilde doen!
Kennen jullie Bernadette van der Wielen? Op Instagram deelt ze regelmatig haar kunst en ik ben een fan van haar; het is zó mooi wat zij kan doen met illustraties uit oude kinderboeken!
Al een poosje wilde ik ook eens iets met dat soort illustraties doen en nu was daar het geschikte moment. Op Pinterest had ik al een mooie verzameling waarvan ik er een aantal uitgezocht heb.
Hier en daar nog een klein beetje schaduw, meer was er niet nodig.
Het is niet zo kleurrijk als jullie van me gewend zijn, maar ik ben er supertevreden mee en het voelt heel goed!
Verf is er in heel veel kleuren en oh, wat zou ik die graag allemaal hebben...
Maar gelukkig is er ook heel veel te bereiken met maar een paar kleuren verf. Door het mengen van kleuren ontstaan immers weer mooie andere kleuren en dat voldoet missschien nog wel meer dan zomaar weer een andere tube pakken (al lijkt me dat óók heel fijn hoor 😉).
De U heeft me heel wat slapenloze nachten gekost. Nee hoor, grapje, maar ik heb wel heel lang over de U na moeten denken. Er kwamen wel genoeg woorden in me op, maar als ik dan wilde bedenken wat ik met die woorden zou doen, liep ik vast...
Uiteindelijk heb ik maar weer het woordenboek erbij gepakt en ben ik gaan lezen. Wat beginnen er een hoop woorden met 'uit'! Toen ik het woord 'Uitbeelden' las, wist ik het meteen: ik ging iets maken waarbij er iets úit beelden kwam. Maar hoe ging ik dat maken??? Op internet had ik heel wat afbeeldingen van mythologische beelden gevonden; die vind ik altijd al mooi en het feit dat er iets úit ze zou komen, vond ik bij die beelden passen.
Maar hoe verder?
Ik haalde een kopje thee en toen ik mijn Ateludio weer binnen stapte, zag ik deze print. Die heb ik een poos terug 'per ongeluk' gemaakt: ik had verf over en besloot dat op mijn Gelli Plate met een stencil over zwart papier te verdelen. Het resultaat vond ik zo mooi, dat ik de print een plekje gaf in mijn scheerraam. Wanneer ik het raam niet nodig heb voor het weven gebruik ik het om er mooie dingen op te zetten of aan te hangen. Afijn, die print dus, die paste helemaal bij het sfeertje dat ik wilde maken!
Ik heb voor deze beeldengroep gekozen omdat ik de vrouwen zo bij elkaar mooi vind én omdat ze in het midden een 'opening' maakten waaruit iets kon komen.
Dat 'iets' was nog even lastig, ik heb lang nagedacht over wat ik zou kunnen gebruiken en wilde zelfs al vogeltjes gaan tekenen toen ik aan mijn vlinderstencil dacht! Het groene kussen is Distress Oxide inkt dat ik met een klein sponsje ging verdelen.
Van restpapier maakte ik een sjabloon waarin de vlinders verdeeld moesten worden. Dat was nog een precies klusje want ik wilde alle vlinders naar boven laten vliegen en ze mochten elkaar niet raken.
Het is gelukt.
De vlinders kregen een wit randje met de gelpen en met mijn stansmachine maakte ik de letters. Daarna weer twijfel: zou ik de varens op de achtergrond óók witte randen geven of zou dat teveel worden? Als ik het zomaar ging proberen, kon ik natuurlijk niet meer terug..... Daarom maakte ik een fotokopie en trok de lijntjes. En toen wist ik het nóg niet!
Mijn zusje heeft de keuze gemaakt: " Niets doen aan de achtergrond! Ik vind het achterste blad juist mooi in de diepte liggen". Dus voilá!
Nou, hier hoef ik niet veel aan toe te voegen denk ik.... Jullie herkennen het vast wel; zó lekker bezig zijn dat je alles om je heen vergeet en dat je dan op de klok kijkt en je afvraagt waar de tijd is gebleven......
Dit keer had ik weer eens geen idee wat ik zou gaan maken; welk woord met een T ik ook bedacht, ze spraken me allemaal niet aan en ik wist er ook niets leuks bij te bedenken om te maken.
Daarom besloot ik eerst maar eens een achtergrond te maken, misschien kwam er dan wel een ideetje naar boven...
Allereerst plakte ik verschillende stukken papier op de ondergrond. Ik gebruikte vloeipapier uit een schoenendoos, patroonpapier, bladmuziek en een stukje tekst uit een oud boek. Omdat ik in een soort creatieve 'dip' zat (dat maakte me niet vrolijk), koos ik voor vrolijke bonte kleuren acrylverf die ik willekeurig verdeelde. Daarna bracht ik met een zelfgemaakt kartonnen stencil nog wat 'marks' aan om de achtergrond wat interessanter te maken.
Maar daarna wist ik nóg niet wat ik met die T aan moest. Nou, in dat soort situaties komt mijn laatste hulpmiddel op tafel: het woordenboek. Toen ik het woord Tijger las, bedacht ik dat ik daar misschien wel iets mee kon doen in stencilvorm!
Dus ik ging op internet op zoek naar tijger/kleurboek en ik kwam bij de afbeelding hierboven terecht. Ik wilde geen stencil maken dat meerdere keren gebruikt kon worden en besloot daarom het printpapier als stencil te gebruiken en alle donkere gedeeltes weg te snijden. Maar terwijl ik daarmee bezig was, begon ik te twijfelen; zou het papier wel heel blijven? Hier en daar kwamen de openingen wel heel erg dicht bij elkaar; zou dat niet gaan scheuren als het nat werd van de verf die ik erop wilde gaan sponzen??
Terwijl ik nadacht over hoe ik het verstandigste te werk zou kunnen gaan, legde ik de kop even op de achtergrond. Voilá! Die witte kop comineerde mooi met de witte accenten in de achtergrond.
Hier zien jullie het eindresultaat. Omdat ik de kop niet in het midden wilde laten 'zweven' maakte ik een soort lijfje met de Posca-pen. Ook maakte ik daarmee de ogen. De tijger kijkt wat treurig (vind DH) maar dat ik vind ik eigenlijk prima; hij krijgt daardoor iets liefs en knuffelachtigs en ziet er niet eng of gevaarlijk uit. Maaar het is en blijft een tijger, dus de tekst kan als een waarschuwing gezien worden 😉.
Tijdschriften koop ik eigenlijk nooit, maar ik ben wel heel blij met de oude krijgertjes. Ze gaan heel vaak door mijn handen op zoek naar bruikbare stukjes of afbeeldingen (en dan lees ik vaak nog even een artikel voordat het stuk geknipt of gescheurd wordt) en belanden pas bij het oud papier als ze héél erg uitgedund zijn en er nog maar weinig te gebruiken is.
Op 5 juli hebben Elizabeth en ik een blogbericht
geplaatst met onze gedachten over een voortzetting van de jaarlijkse creatieve
‘Challenge’.
Op dat bericht kwamen leuke reacties waaruit vooral bleek
dat jullie genoten van het meedoen en/of van het volgen. Dat is reuze fijn om
te horen! Het is immers heel leuk om samen met anderen aan hetzelfde doel te
werken, te delen wat ieder heeft gemaakt én inspiratie op te doen of te leren
van elkaar.
Ook kwamen er enkele ideeën naar voren, zoals:
-iedere maand iets maken en daar dan weer een
kalender voor 2023 van maken;
-een van de deelneemsters doet een techniek voor
en de anderen gaan daarmee aan de slag;
-dagelijkse woorden gebruiken;
-iedere maand een ander thema;
-de jaargetijden als thema gebruiken.
Dit zijn stuk voor stuk goede ideeën, maar toch blijf ik
met het probleem van de creaDIVERSITEIT zitten. Het is gewoon té lastig
om opdrachten te bedenken die op allerlei verschillende creatieve manieren vorm
gegeven kunnen worden en ik wil niet dat iemand zich buitengesloten voelt omdat
een bepaalde opdracht niet in haar techniek uitgewerkt kán worden…
Daarnaast kan ik me aansluiten bij Elizabeth: de
jaarchallenge geeft een bepaalde druk en er blijft voor mij té weinig tijd over om
spontaan mee te doen aan kortere challenges die door het jaar verschijnen.
Kennen jullie de PEAK-END-RULE?
Dat is een fenomeen dat is ‘ontdekt’ door de psychologen
Barbara Fredrickson en Daniel Kahneman. Het komt er in het kort op neer dat we
ons later iets herinneren door twee belangrijke ‘momenten’ aan elkaar te
koppelen. Die momenten zijn het hoogtepunt en het eindmoment.
Natuurlijk hopen Elizabeth en ik dat jullie straks met
fijne herinneringen terugdenken aan het deelnemen aan de creatieve challenges
en daarom kiezen we ervoor te STOPPEN OP HET HOOGTEPUNT.
Rest tenslotte nog jullie allemaal heel, héél erg te
bedanken voor jullie geweldige inbreng, jullie prachtige uitwerkingen, de inspiratie
die we bij jullie op konden doen, jullie lieve, hartelijke en opbouwende
reacties naar elkaar toe! Fijn dat we drie jaar lang hier deel van uit mochten
maken!
Steampunk is een subgenre van fantasie of speculatieve fictie. De term verwijst naar de verhalen die zich afspelen in een tijd dat stoomkracht nog de primaire krachtbron was (meestal de 19e eeuw), maar die ook elementen van sciencefiction of fantasie bevatten, zoals futuristische uitvindingen en machines, of echt bestaande machines (zoals computers) die in deze verhalen veel eerder worden uitgevonden dan in werkelijkheid. Ook geeft dit genre de voorkeur aan metaal boven kunststoffen.
Voor mij was het een totaal onbekend begrip voordat ik met Art-Journaling begon. Maar tijdens het kijken van filmpjes op YouTube kwam het af en toe voorbij. Het is een stijl die me eerst helemaal niet aansprak, maar zo zoetjes aan begin ik 'eraan te wennen' en hoewel ik het niet jubelend mooi vind, vond ik het wel goed voor mezelf om eens iets in die stijl te maken; soms moeten we even buiten onze grenzen stappen om te verkennen hé...
Eerst verzamelde ik materialen die in de sfeer van Steampunk passen; metallic waterverf, tandwieltjes, stempels, scrapbookpapier etc.
Er zijn geen tussendoorfoto's dus hier is het resultaat:
Hoewel jullie op de eerste foto nog wat kleur zien, besloot ik al snel om deze keer in zwart-wit te werken; dat paste voor mij beter bij de sfeer.
Ik had al een hele poos snijmallen voor tandwieltjes; die kon ik nu eindelijk eens gebruiken. Ook heb ik begin dit jaar van Alita een aantal mooie stempels in steampunkstijl gekregen; een vlinder, rozen en vleugels heb ik gebruikt in het werk voor vandaag. De vleugels van de vlinder knipte ik los zodat ze aan de buitenkant van de vingerhoed geplakt konden worden. Het lijf van de vlinder werd de nek die het oog en de vingerhoed met elkaar verbond. Met de snijmachine sneed ik de tandwieltjes en de letters. De rozen zijn stempels.
Het oog en de vingerhoed komen van de site van The Graphics Fairy, de link naar die site kreeg ik doorgespeeld van Elizabeth (nogmaals dank!). Heb je even niets te doen en ben je geïnteresseerd in gratis downloads neem dan beslist eens een kijkje op deze site, er zijn heel veel mooie afbeeldingen te vinden!
Nog even close-up zodat beter te zien is dat de rozen en de vlindervleugels echt in steampunkstijl zijn.
Hoewel ik tevreden ben met het resultaat, is steampunk iets wat me toch nog niet echt aanspreekt; of ik vaker iets in deze sfeer ga doen weet ik niet, maar het was de moeite van het 'uitstapje' waard!
