Van tafel naar vloer

Dat ik een weefgetouw heb, is jullie waarschijnlijk niet ontgaan 😉.
Het tafel)weefgetouw was heel fijn om op te weven, maar helaas was het continu bedienen van de hendels boven mijn macht niet erg goed voor mijn lichaam en daarom besloot DH dat hij het weefgetouw ging verbouwen tot een vloerweefgetouw.

Het klinkt heel simpel maar er is heel wat denkwerk aan te pas gekomen en er zijn heel wat YouTubefilmpjes bekeken. Voor het oog zijn de pedalen het opvallendste verschil tussen een tafelweefgetouw en een vloerweefgetouw, maar er moest ook een mechaniek komen dat de de schachten afzondelijk omhoog duwt op het moment dat de pedalen naar beneden worden getrapt.
Hoe dat allemaal in zijn werk is gegaan, zal ik jullie besparen want dat is een enorm technisch verhaal. Maar wat foto's van al dat werk wil ik toch wel delen:

Tijdens het uitproberen en uitzoeken of het allemaal werkte zoals DH in het hoofd had, moest er natuurlijk regelmatig even gecontroleerd worden. Hier staat het mechanisme dat de schachten omhoog duwt op tafel om het allemaal goed te kunnen bekijken.

Het mechanisme is onder het weefgetouw geplaatst.

De schachten moeten wel verbonden kunnen worden met de pedalen. DH draaide daarvoor 64 oogjes in het hout; blarenwerk!

Hier worden de pedalen verbonden met het mechaniek; spannend! Zou het werken?

Het eerste proefweefwerkje werd gemaakt. Het was nog erg wennen: ik reikte steeds automatisch omhoog naar de hendels om ze met de hand te bedienen, maar dat hoefde nu niet, mijn voeten mochten het werk doen! Het vinden van de juiste pedalen viel nog niet meteen mee 😉

Bij het weven van het proeflapje kwamen er nog wat kleine dingetjes tevoorschijn die aangepast moesten worden. Daarna kon ik 'voor het echie' gaan weven:

Deze foto is genomen vanaf de voorkant van het weefgetouw (dus wat ik zie als ik zit te weven). Bovenaan zijn de hendels zichtbaar die ik voorheen gebruikte. Ze doen nu eigenlijk geen dienst meer, maar wie weet komen ze nog van pas, dus we laten ze (voorlopig nog even) zitten.

In het midden zien jullie de schachten. In iedere schacht zitten witte verticale hevels, deze hebben in het midden een kleine opening waardoor iedere scheringdraad wordt geregen. 

Hier ben ik bezig met vastbinden van de scheringdraden aan de voorkant van het weefgetouw. Ik vind het iedere keer weer een lastige klus om de scheringdraden allemaal dezelfde spanning mee te geven (dat weeft het fijnst).

En toen was het eindelijk zo ver, ik kon gaan weven!

Op internet had ik een mooi patroon gevonden. Dat patroon was voor 10 schachten en ik heb er maar 8, dus ik moest het aanpassen, gelukkig is dat gelukt!

Hier ben ik zó trots op: dat hebben DH en ik toch maar mooi samen voor elkaar gekregen!
Ik heb nog geen bestemming voor dit weefsel, maar voorlopig vind ik het al genoeg om er alleen maar naar te kijken en het af en toe even te aaien 😊