Crea 5220 week 41 Boektitel

"Mariska de circusprinses".  Misschien zegt het jullie niets, maar dit is het boek dat ik als jong meisje letterlijk en figuurlijk heb stukgelezen! En zelfs nu nog komt dat speciale gevoel dat ik had als ik het boek opende weer naar boven.
Het is een boek waarin Mariska van alles en nog wat beleefd. Ik denk dat het daardoor ook fijn was om te lezen, want het was beslist niet saai. Op internet vond ik een korte samenvatting (zie hieronder). Ik moet bekennen dat ik me lang niet alles meer kan herinneren. Maar wel weet ik nog dat ik (iedere keer weer) met tranen in mijn ogen het moment las waarop ze haar ouders terug ziet als ze in het circus haar nummer opvoert. Ook het moment waarop ze blind wordt kan ik me nog herinneren: ik was daarvan erg onder de indruk, want hoe erg moest het zijn om blind door het leven te gaan!

Hieronder vinden jullie de samenvatting zoals ik die op internet vond.

Mariska, het kleine dochtertje van een rijke boerenfamilie, woont op een boerderij in Hongarije, samen met haar hond Tell, haar paardje Stella en de oude herder Samuel. Ze is daar heel gelukkig, totdat ze op een kwade dag, als ze in het bos ligt te slapen, meegenomen wordt door een oude zigeunervrouw. Ze krijgt oude vieze kleren aan en moet uit bedelen gaan op de bruggen van Boedapest.
Op een dag wordt ze doorverkocht aan een circusdirecteur. Deze is, samen met Madame Julie, erg goed voor haar. Ze krijgt mooie kleertjes aan en gaat optreden in het circus als prinses Mariska.
Tijdens een optreden in Wenen, vinden haar ouders, die daar een korte vakantie doorbrengen haar terug. Mariska keert dan, samen met haar gelukkige ouders weer naar Hongarije terug.
Dan breekt de oorlog uit. Vader moet als officier vertrekken en het land wordt bezet door de Roemenen. Moeder wordt ziek en wordt in een inrichting opgenomen. Mariska wordt aan de zusters van een weeshuis toevertrouwd. Opnieuw slaat het noodlot toe, als Mariska door een ziekte blind wordt. Ze moet nu naar Parijs vertrekken, naar een tehuis voor blinde kindertjes. Daar hoort ze van het wonder van Lourdes en als ze van een rijke dame een wens mag doen, wenst ze dat ze met alle blinde kinderen naar Lourdes mag. Zo gebeurt het.
In de grot van Lourdes zit zij naast twee Hollandse mannen als het wonder gebeurt dat Mariska weer kan zien! De mannen, Kobus Lach en meneer Overman, zijn daar zo van onder de indruk, dat zij Mariska naar Nederland laten overkomen om verder voor haar te zorgen. Ook in Nederland is Mariska gelukkig, maar denkt toch vaak aan haar vader en moeder. Dan krijgt ze op een dag een brief van haar moeder.... en vader!
Vader en moeder besluiten nu, om met Mariska naar Zuid-Amerika te vertrekken. Met een groot schip gaan ze op weg. Onderweg moeten ze door een brand aan boord een tussenstop maken op een klein eiland. En wie ontmoet Mariska daar? De circusdirecteur met Madame Julie, die op weg zijn naar Parijs, en met hun vliegtuig op het eiland een noodlanding moesten maken.
Nu besluit de familie om mee te gaan naar Parijs, waar Mariska opnieuw als prinses in het circus gaat optreden. Ze verdient nu zoveel geld, dat ze een stuk land in Hongarije voor vader kan kopen. Wat zijn ze blij, als ze op een goeie dag weer met zijn drietjes naar hun land terugkeren en daar gelukkig worden.

Nou, ga daar maar eens een uitwerking van maken, hihi! Daar heb ik me dan ook maar niet aan gewaagd, ik heb het eenvoudig gehouden.
Helaas geen tussendoorfoto's dus jullie krijgen direct het eindresultaat te zien:

Hoewel het boek helemaal stuk gelezen is (zoals op de eerste foto te zien is),  wilde ik het niet 'stuk' maken door er iets uit te gebruiken, daarom heb ik de kaft en wat afbeeldingen gekopieerd.
Als achtergrond gebruikte ik wat stukjes tekst en acrylverf (in de kleuren van de kaft) dat met een kwast werd aangebracht. Met een stencil en een babydoekje bracht ik wat effect aan.
De zwart-wit illustraties heb ik alleen een wit randje gegeven zodat ze wat meer afstaken tegen de achtergrond. De kaft kreeg een schaduwrand met een Stabilo-all-potlood.
De titelletters bleven maar naar me lonken; ik kon er vast nog wat mee doen met een witte Posca-pen. Maar stel dat dat niet mooi zou worden? In het verleden heb ik al vaker ervaren dat op tijd stoppen soms heel moeilijk is..... Daarom maakte ik een fotokopie van mijn werk en ging daarop aan de slag met de Posca-pen. Het werd dus tóch niet wat ik verwacht had; ik was blij dat ik het origineel niet 'verpest' had!

DH vond het juist wél mooi en voor ik doorhad wat er gebeurde, hing het in zijn kamer 😊.


Er zijn nog meer deelneemsters bij Crea5220. Sommigen proberen iedere week een bijdrage te leveren, anderen doen dat af en toe. Ben je benieuwd, neem dan een kijkje bij:
Elizabeth
Akkelien
Albèrtje
Toos
Sandra
Céline
Anita
Josephine
Petronille
Carmela (uit Italië)
Corrie
Loes
Florenel
Annet

(Sta je in deze lijst, maar wil je dat liever niet, laat je het me dan even weten? 😊)