Een vestje en sokken

Dit paar sokken heb ik nog niet zo lang geleden gebreid, ze zijn nog niet geblockt,  maar ach, om de sockblockers (ooit gemaakt van placemats) zien ze er best aardig uit. Het beendeel van deze sokken heb ik wat langer gebreid zodat ik ze een klein stukje dubbel kan vouwen over mijn schoenrand heen. Ik wil de sokken namelijk dragen onder mijn Hinterlandjurken; daarbij draag ik een dikke zwarte panty en zwarte hogere schoenen en ik vind het leuk als daartussen een kleurtje tevoorschijn komt piepen. Het leukste vind ik het als het kleurtje combineert met iets dat ik draag aan de bovenkant en dit keer is dat dus dit vestje.

In maart breide ik een wolwitte Magnolia Chunky Cardigan en daarna kwam deze mostergele versie er al snel achteraan. Wil je meer weten over dit vestje, klik dan even op de link, daar heb ik het vestje uitgebreid beschreven.

Een Magnolia Chunky Cardigan

Op mijn weefgetouw werk ik al een hele poos aan een tafelkleed, maar ik vind het niet mooi worden. Daardoor ligt het weven al lang stil want ik kan me er niet toe zetten om verder te weven; ik word er niet blij van. 

Het wolwitte garen waarmee geweven wordt, ligt dus ook al een hele poos stil en ineens besloot ik de knoop door te hakken en iets anders te maken van het garen (Drops Fabel, het zal jullie niet verbazen😊). 

Op Ravelry vond ik in mijn map met Favorieten de Magnolia Chunky Cardigan en daar had ik wel zin in! Het is een kort vestje met aan de onderkant een patroon van ajour en noppen. Het lijkt me een mooi vestje voor op een jurk.

Die noppen hebben jullie al even voorbij zien komen in dit bericht: noppen vind ik er mooi uitzien maar oh wat heb ik een hekel aan het breien daarvan!

Voordat ik met het vestje begon, heb ik eerst een proeflapje gebreid om het patroon 'in de vingers' te krijgen.

Als je goed kijkt, zie je dat de bovenste nop (volgens het patroon gebreid) minder duidelijk is geworden, hij verdwijnt wat in het breiwerk. Op YouTube vond ik een filmpje waarop de noppen beter zichtbaar zijn, die werkwijze heb ik gebruikt voor mijn vestje.

Nadat de steken voor de mouwen apart waren gezet, mocht ik meteen beginnen met het patroon. Voordat ik ging afkanten heb ik het vestje even gepast. Ik keek daarbij erg geconcentreerd en op de foto ziet dat er niet gezellig uit, daarom heb ik er maar een smiley opgeplakt😊.

De mouwen hadden wat aanpassing nodig: ze werden veel te krap! Ik ben met een grotere naald gaan breien en heb de minderingen in iedere 6e naald gemaakt in plaats van in iedere 3e naald (alle aanpassingen zijn te vinden op mijn Ravelry-page). De mouwen werden hierdoor wel wat langer dan het oorspronkelijke patroon maar dat vind ik niet erg. 

Voor de knopen heb ik hoesjes gehaakt. In het patroon staat daarvoor een link naar een filmpje, maar die link werkt niet meer. Ik heb dezelfde werkwijze gebruikt als voor de knopen van mijn gekleurde vest.

In het patroon worden tien knopen gebruikt, dat vond ik wat veel voor zo'n kort vestje; ik maakte er zes. Maar toen ik het vestje nog een keer paste, ontdekte ik dat de knopen dan net niet over het wijdste deel van mijn borst kwamen en dan gaat de sluiting daar wijken; dat wilde ik niet. Na het bekijken van enkele vestjes die door anderen zijn gebreid (op Ravelry is te zien dat wereldwijd het vestje al 1631 keer gebreid is!), besloot ik toch maar voor méér knopen te kiezen. Het zijn er negen geworden.

Het vestje is inmiddels gewassen. Dat vond ik nog wel wat spannend want ik heb los gebreid, maar het ging prima. 

Het zit zo lekker dat ik inmiddels nieuwe Drops Fabel heb besteld; mosterdgeel, ik heb er zin in!

Restjes katoen

In de zomer zag ik op een YouTubefilmpje van Timzalot dat er windslingers werden gehaakt. Het is echt zo'n lekker klein tussendoorwerkje en ik had nog heel veel restjes katoen dus ik heb wat spullen bij elkaar gezocht en ben ermee aan de slag gegaan.

Al snel had ik een flinke voorraad bij elkaar; inmiddels heb ik een flink aantal windslingers weg kunnen geven.

De restjes katoen waren nog lang niet op en ik besloot een heleboel restjes aan elkaar te knopen volgens de Magic Knot methode.

We hebben een opklapbaar krukje/tafeltje wanneer we op reis zijn met de camper. Het is een grijs ding dat wel wat kleur kon gebruiken en voilá: een tafelkleedje dat ik heb gebreid vanuit het midden met een gebreid picotrandje aan het eind.

En nog waren die katoenrestjes lang niet op, eigenlijk had ik nog best wel veel restjes 😊. Nadat ik alles bij elkaar gewogen had, bleek dat wel genoeg te kunnen zijn voor een zomertruitje. Ik maakte drie bollen met de Magic Knot methode en rangschikte die wat op kleur. 

In 2018 breide ik al eens een een (verlengd) truitje van dit model. Dat truitje draag ik nog steeds en het zit goed, dus ik heb het patroon er opnieuw bijgepakt om er nu een gekleurd truitje van te breien.

De ajourranden bovenaan komen door het kleurgebruik niet goed uit. Ik heb ze als extra accent wel laten zitten, maar besloot aan de onderkant van het truitje geen ajourmotief te breien. 

Zoals jullie aan het bolletje katoen zien, hoef ik niet veel langer meer te breien. Dat betekent niet dat het truitje al snel af zal zijn; het is een tussendoorproject voor wanneer ik in gezelschap brei 😉.

Blauw zomertruitje

Omdat katoen nu eenmaal lekker breit als het warm is, besloot ik dat ik nog wel een katoenen truitje voor mezelf kon gaan breien 😊. Het katoen is Schachenmayr Catania Mix & Knit Summer Edition Tegelblauw en ik brei op naald 3. 

Ik koos dit patroon en ging vol goede moed aan de slag:

Al snel begon ik te twijfelen: werden de gaten in het ajourpatroon niet te groot? (ik vind het niet erg als er een behabandje zichtbaar is, maar de rest van de beha mag van mij verborgen blijven; ik ben geen jonge meid meer hé 😊)

 

Ik breide verder, maar die gaten bevielen me helemaal niet. Dus ik haalde alles uit en verving de gaten door meerderingen naar links en rechts. (de markers gebruik ik voor iedere herhaling van het patroon, dan kan ik makkelijker een fout terugvinden).

Toen ik de pas afhad, begon ik te twijfelen over de maat. Werd het niet te wijd? Maar om dat goed te beoordelen, moest ik eerst breien tot een klein stukje na de armsgaten.

Mmmm, te wijd, niet te wijd....?? Ik besloot eerst maar een mouw af te breien...

Mmmm, het zou kunnen, ik kreeg zo een soort pofmouwtje. Maar of dat goed zou blijven in katoen??? Twijfel, twijfel, twijfel...

En toen de knoop maar doorgehakt en alles uitgehaald. En dat voelde goed! 

Ik had nu aan een maat kleiner kunnen beginnen, maar ik miste de ajourgaatjes.... Daarom zocht ik een ander patroon en (nog steeds) vol goede moed ging ik weer aan de slag.

Maar krulde nu de halsrand niet teveel?? Ik had namelijk drie toeren in ribbelsteek gebreid in plaats van vier zoals in het patroon, gewoon, omdat dat me mooier leek.  Misschien was die vierde naald juist wel nodig om aan de goede kant van het werk goed uit te komen en zo het krullen tegen te gaan... 

Weer uithalen? Ik besloot dat niet meteen te doen, maar op een andere naald opnieuw op te zetten zodat ik het wel/niet krullen met elkaar kon vergelijken. En inderdaad: die vierde naald was nodig want de halsrand krulde nu een stuk minder!

Ik haalde het breiwerk met de gekrulde rand uit en breide lekker verder. 

Zover ben ik nu. Nog eventjes en dan kan ik de mouwen op restdraad zetten. Daarna brei ik nog een klein stukje lijf en dan kan ik passen. Ik ben benieuwd 😉. DH ook trouwens; die snapt niet dat ik na al dat uithalen nog steeds plezier in dit garen en dit project heb. Maar het gaat ook om het breien zelf.... daar heb ik veel plezier in!

De tweedsokken en het zomertruitje

Op 22 juli (klik) liet ik jullie zien dat ik aan de tweede tweedsok ben begonnen. Het was een perfect breiwerkje voor tijdens een paar dagen weg en toen we weer thuis kwamen, konden beide sokken meteen in de was en om de sockblockers (dat laatste alleen voor de foto hoor, de sokken hebben gewoon lekker aan de lijn hangen wapperen).

In hetzelfde blogje liet ik ook zien dat ik aan een zomertruitje was begonnen. Dat truitje is dus ook af! Ja, dat is ook gebreid tijdens die paar dagen weg.

Het truitje past goed, het zit lekker, maar ik ben niet helemaal enthousiast over hoe het breiwerk wat ' bobbelt'  naast de raglandelen. Het is waarschijnlijk ontstaan doordat de meerderingen te snel achter elkaar gedaan moesten worden. Ik zag het pas toen ik de mouwen had afgewerkt en met de rest van het lijf bezig was. Hoewel ik het meestal niet erg vind om iets uit te halen, had ik daar deze keer geen zin in.... nu zal ik dus met die bobbels moeten ' leven'. Mocht ik me er aan blijven storen dan kan ik in de toekomst altijd nog een keer het truitje uithalen en er weer iets anders van maken; dan heb ik drie keer lol van dezelfde bol!

Nog even over die paar dagen weg: we kregen een boeketje in een vaasje, zo lief! Maar ook heel intrigerend, want er zaten bloemetjes bij die ik nog nooit eerder gezien heb; ze hebben een scherpe puntvorm aan de achterkant.

Weet iemand van jullie hoe dit bloemetje heet?

Kaarten maken

Zoals ik in het vorige blogje al schreef, heb ik lapjes stof geverfd om te gebruiken bij het kaarten maken (zoals jullie hebben gezien zijn ze nu ook bij het art-journalen in gebruik). Hieronder zien jullie hoe ik dat heb gedaan.

Allereerst zocht ik wat oude lapjes uit de kast. 

Zo kwam er een taupe-broekspijp tevoorschijn, een stukje witte katoen en een stukje borduurstramien. 

Allereerst werden de lapjes op de Gelli-Plate van een achtergrond voorzien.

Daarna gebruikte ik stencils en witte en zwarte gesso om accenten aan te brengen.

Hier zien jullie hoe het is geworden met borduurstramien. 

DH wilde ook een kaart voor in zijn kamer....😊

Hier is de broekspijp gebruikt. 

Ik had nog een paar bloemetjes van dun hout die nu een plekje kregen.

De naaimachine kwam er ook weer aan te pas.

Ik heb er nog meer hoor, maar ik zal niet alles laten zien. Inmiddels zijn er een aantal kaarten naar mijn zusje gegaan en ook de blauwe ajoursjaal van een paar blogjes geleden is bij haar gebleven. Die heeft een fijne bestemming gekregen!

Omslagdoek en....

Op 23 mei liet ik zien dat ik een omslagdoek aan het breien was. Ik was niet zo blij met de kwaliteit van het garen en kreeg van een aantal van jullie handige tips en meelevende gedachtes. Dank daarvoor!

Nou, inmiddels kan ik dan toch eindelijk zeggen: de omslagdoek is af!
Bij de slechte stukjes garen die ik nog tegenkwam, probeerde ik er niet chagrijnig van te worden en hoewel het niet altijd even makkelijk was, is het me toch gelukt.

In de laatste toeren had ik zelfs bijna geen slechte stukjes meer, dat was fijn breien!

De omslagdoek is geblockt (124 spelden!). Het kantpatroon is daardoor nog duidelijker te zien. De doek weegt niet veel en voelt heerlijk luchtig. Perfect dus voor de koelere zomeravonden! (nu nog even wachten tot we weer lekker lang buiten kunnen zitten).

Dan nu even over mijn volgende project. Ik hoop maar dat je goed op je stoel zit, houd je vast! Ik ga namelijk wéér breien met Scheepjes en wéér met een verlopende kleur!😂😂😂 Hoe dat zo is gekomen? 

In 2017 heb ik een sjaal mogen testhaken voor Carmen en die sjaal was gemaakt van een Scheepjes Whirl. Dat is een iets andere samenstelling dan de doek hierboven. De Whirl is namelijk gemaakt van katoen en acryl en de Woolly Whirl is gemaakt van katoen en wol. 

In de Whirl (die van 2017 dus) zitten ook kleurovergangen maar die zijn bijna niet zichtbaar. Ik noemde ze toen ' flufjes'  en ik kon er gewoon mee doorhaken zonder dat ze zichtbaar werden. Afijn die sjaal dus, die is één keer gedragen en daarna raakte hij in de kast. Terwijl ik met de omslagdoek hierboven bezig was, moest ik steeds aan de sjaal denken; zou ik daar niet iets anders van kunnen maken?  Durfde ik dat wel aan met die ' flufjes'? Wat me over de streep trok, was hoe lekker de omslagdoek voelde toen die klaar was. Bovendien: zonde om iets in de kast te laten liggen terwijl ik er misschien wel iets ' nuttigers'  van kon maken en ik ook weer lekker bezig kon zijn, toch?

Toen begon het 'recyclewerk': de sjaal werd uitgehaald en er werden strengen van gemaakt die gewassen werden zodat alle krinkels er uit raakten.

Daarna maakte ik er bollen van. Ze moesten op de juiste manier worden opgerold zodat het kleurverloop goed gaat verlopen.

De volgende stap was het maken van een proeflapje. De vorige keer had ik met het garen gehaakt, nu wilde ik ermee breien. 

Daarna kwam het zoeken naar een leuk patroon.  Uiteindelijk koos ik voor het patroon Esther van Drops. Ik heb voor dit patroon gekozen vanwege de leuke kantmotieven in de raglan mouwen. Het truitje wordt van boven naar beneden gebreid. Het ' uitdagende'  is er af zodra ik aan het lijf mag beginnen maar misschien maak ik nog wel een kantrand aan de onderkant.  Zover is het nog niet; ik moet eerst maar zien of het goed gaat passen....

Niet zo blij met Scheepjes....

Heb je geen zin in een 'mopperblogje' sla dit blogje dan maar snel over 😊

Dit is een blogje waar ik al een tijdje tegenaan hik, omdat ik geen zin heb om het te maken. Maar toch wil ik jullie vertellen waar ik tegenaan liep, zodat jullie weten wat er kan gebeuren ....

Okee, het begin:
Dat ik een fan ben van Carmen is jullie vast niet ontgaan.  Een poosje terug ontwierp zij de Cosy Moments Shawl; een omslagdoek in verschillende ajourpatronen en met een garen met kleurverloop. Het lukte me best een tijdje om er niet aan te beginnen, maar ik vond hem erg mooi en het leek me heel leuk breien dus ik ging overstag 😊. (het is een gratis patroon op haar blog en het kan ook kant en klaar besteld worden in PDF formaat). Omdat ik het effect van het kleurverloop in de omslagdoek erg mooi vond, besloot ik een Scheepjes Woolly Whirl te bestellen (70% katoen, 30% wol).

Vol enthousiasme begon ik. Vrij snel kwam ik een slecht stukje tegen in de draad. De draad was pluizig en wat dikker. Omdat ik vrij los brei én in ajourmotieven was gewoon doorbreien geen optie: het slechte stukje bleef te veel zichtbaar. Ik knipte het er tussenuit en breide verder.
Tót ik weer een slecht stukje tegenkwam, en wéér..... en wéer....en wéér.....

Jullie snappen vast wel dat de lol er van af ging. Af en toe pakte ik het breiwerk weer op, want het werd nog steeds mooi.... maar wanneer ik dan weer een slecht stukje tegenkwam legde ik het breiwerk al balend weer weg....
Doordat ik de slechte stukjes er steeds tussenuit knipte, kwamen er draadeinden aan de achterkant van het werk die straks allemaal nog weggewerkt moeten worden. Zou dat wel netjes worden? En 'onzichtbaar'?  Natuurlijk zou ik dat nu al uit kunnen proberen, maar de omslagdoek moet eerst geblockt worden. Dat blocken is echt wel nodig want het patroon gaat tot bijna 400 steken en daarna wordt er niet meer gemeerderd. De ronding van de omslagdoek komt dan voort uit de ajourpatronen die wijder worden door het blocken. Zou ik nú al de draadeinden wegwerken dan gaat dat volgens mij erg trekken bij het blocken... (ik hoop dat jullie een beetje snappen wat ik bedoel...).

(deze foto staat ook op Instagram,
vandaar de engelse tekst...)

Natúúrlijk heb ik contact gezocht met Scheepjes. Die verwezen mij door naar de leverancier. Van hem hoorde ik de reactie van Scheepjes:
"De slechte stukjes horen gewoon in de draad. Het zijn namelijk de kleurovergangen en die worden met de hand aan elkaar geknoopt. De draad wat nat maken en strak in elkaar draaien kan er voor zorgen dat deze stukjes niet meer zichtbaar zijn in het werk."
Nou, dat heb ik natuurlijk geprobeerd en het hielp níet! Misschien gaat dit wel op voor een 'dicht' breiwerk, maar bij mijn ajourpatronen blijven de slechte stukjes zichtbaar.
Misschien ligt het wel aan mij en ben ik té precies en wil ik het té netjes....

Hoe dan ook, ik ga wel verder breien aan deze omslagdoek en hoop héél erg dat ik straks na het blocken de draden netjes weg kan werken.  Feit blijft wel dat het echte plezier verdwenen is..... en dat ik nóóit meer zo'n bol zal kopen....

Ik beloof dat het volgende blogje over deze omslagdoek vrolijker zal zijn hoor! Dan ga ik meer aandacht geven aan het patroon want dat verdient het!