Posts tonen met het label wol. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wol. Alle posts tonen

vrijdag 6 juli 2018

Hé hé....

Ja ik weet het: het is een tijd terug dat ik geblogd heb. Dat heeft geen echte reden hoor, maar ik kom er gewoon niet aan toe. Tijd genoeg, maar het bloggen gaat eigenlijk het beste op de 'oude' computer en die is zó traag met opstarten..... en dan gaat ie ineens ook nog eens updaten en zo, grrrr. Kortom: ik heb er nooit zin in 😏. Bovendien moet ik daarna nog de foto's op mijn telefoon in voegen en ze daarna op de computer weer bewerken...
Op mijn telefoon kan ik ook wel bloggen, maar dat kleine schermpje typt niet lekker en op mijn tablet zit het toetsenbord aldoor in de weg in het scherm.... Bovendien zit ik de laatste tijd veel minder achter al die rechthoekige schermpjes en doe lekker andere dingen.
Afijn excuses genoeg, maar nu kreeg ik een vraag van Albèrtje en dat was net het duwtje dat ik nodig had! (dank je wel Albèrtje!)

Albèrtje wilde weten hoe ik mijn wol had geverfd. Wol? Verven? Ik hoor het jullie denken, hihi. 
Even uitleggen dus:
Afgelopen zondag zijn twee schapen geschoren. Daar mocht ik bij zijn en ik mocht de vachten gelijk meenemen. Het ene schaap (links) is een Texelaar, het andere is een Swifter.


Eenmaal thuis ben ik meteen begonnen met het uitzoeken van de vachten want er zat nogal wat viezigheid in. Daarna heb ik ze in gedeeltes gewassen. Dat ging prima, want wat is het deze week heerlijk droogweer!

De vacht van de Swifter was een stuk zachter en mooier dan die van de Texelaar. Ik ben dan ook begonnen met het spinnen van de Swifter (nadat ik eerst een deel van de vacht gekaard had). Toen ik twee klosjes vol had, heb ik ze getwijnd. 

De draad is niet overal gelijk, maar die oneffenheidjes vind ik leuk. Waarschijnlijk ga ik met dit garen weven en dan geeft de onregelmatigheid een extra effect.

Vorig jaar had ik al eens filmpjes op YouTube gezien over het verven in de magnetron en toen ik daar in de podcast van Terralita (klik) weer over hoorde, besloot ik het eens te proberen.

Daar komt je antwoord Albèrtje:

Eerst heb ik de wol geweekt en daarna een uur zachtjes laten pruttelen in een pan met een aluinoplossing. 
Vervolgens heb ik de uitgeknepen streng op een stuk magnetronfolie gelegd. (handdoek eronder!)

Met een klein lepeltje tikte ik hier en daar een klein beetje verfpoeder (van Ashford) op de streng. (achteraf vind ik dat ik nóg minder poeder kan gebruiken).

De streng werd omgedraaid en de andere kant werd op dezelfde manier bepoederd. 
Daarna werd de streng straks opgerold in de magnetronfolie. De rol werd als een slakkenhuis opgerold en in een glazen schaal gelegd.

1 minuut in de magnetron op 720 W. Daarna even eruit gehaald en gekeken of het vocht in de folie nog gekleurd is.
Dit heb ik 3 keer herhaald.  Daarna heb ik het iets af laten koelen en het plastic eraf gehaald. Tot slot goed uitgespoeld en gedroogd. 


De strengen zien er mooi uit en het werkt erg makkelijk in de magnetron. Toch zal ik het niet snel nog een keer doen: de verf is niet op voedselbasis maar 'acid dye' en ik vind het niet fijn dat er dampen in de magnetron komen.

Daarom heb ik vanmorgen een andere manier geprobeerd:

Dit keer gebruikte ik 2 strengen wol van vorig jaar. Één streng is helemaal witte Texelaar, de andere is 50% witte en 50% blauwe Texelaar. Ik heb ze apart geverfd.
De wol is een uur geweekt in water met azijn. 
Ondertussen maakte ik de verf klaar:
In glazen potjes een heel klein beetje verfpoeder gedaan (Ashford). Een scheut azijn erbij en goed geroerd. Tot slot nog wat kokend water erbij zodat de verf goed op kon lossen. 
Daarna een 'bodempje'koud water in de pan en de streng erin. De streng kwam dan niet overal onder water. 
Het water in de pan verhit tot het bijna kookte (er kwamen bellen naar boven) en toen direct het vuur uitgedraaid.

Ik heb grote injectiespuiten gevuld met de verfvloeistof en die hier en daar over de streng verdeeld. (zowel in het water als op de daarboven stekende delen ).
Vervolgens heb ik het af laten koelen tot het koud was. Daarna in één snelle beweging de streng eruit gehaald en in spoelwater gelegd. Dit is belangrijk om te voorkomen dat de verf zich verder verspreid. Tot slot is de streng goed uitgespoeld en gedroogd.

Deze strengen zijn ook mooi geworden en ik vind deze manier van werken een stuk fijner. Het enige nadeel is dat de azijn nogal stinkt. 

Op YouTube heb ik een aantal filmpjes bekeken die handig waren. De links er naar toe zet ik hieronder.

Voor het verven in de magnetron klik hier
Voor de tweede manier van verven klik hier
Op mijn YouTube kanaal heb ik verschillende afspeellijsten gemaakt, waaronder ook eentje over het verven van wol. Daar zijn meerdere handige filmpjes te zien. klik hier

Binnenkort zal ik een blogje plaatsen waarop jullie kunnen zien waar ik zoal mee bezig ben (geweest). 

zondag 23 juli 2017

Spinnen en weven

Op 11 juli liet ik jullie zien dat ik ben begonnen met spinnen. Er valt nog een heleboel te leren, maar het is wel reuze leuk om te doen.


Inmiddels heb ik 4 bolletjes klaar. De blauwgroene rechts hadden jullie in het vorige blogje al gezien. De zalmkleurige rechtsachter heb ik gemaakt van IJslandse Kemba Viltwol. Een wol die geschikt is voor vilten én spinnen. Nou dat laatste vond ik nogal tegenvallen: de wol is erg stug en plakt flink aan elkaar. Het resultaat is een ongelijk gesponnen draad (maar dat vind ik dus níet erg).

Het rode bolletje linksachter (waarover verderop wat meer) is gemaakt van wol van Sara. Ik zal jullie even aan haar voorstellen:


Sara en ik kennen elkaar al een flinke poos en als dank voor de sneetjes brood kreeg ik van haar een halve vacht. Ik weet nog niet goed waar ik op moet letten bij het uitzoeken van de vacht dus ik heb gewoon maar een zak vol meegenomen. Nou dat heb ik geweten: schapenkeutels, heel veel hooi, stukken vacht die zo tegen elkaar aan zijn gewreven dat ze niet meer los te krijgen zijn... maar daartussen ook genoeg mooie vacht waarmee ik aan de slag kon.


Eerst maar eens een deel voorzichtig gewassen. Wat kwam er een vuil van de vacht af en wat werd dat mooi wit!


Daarna gedroogd en gesponnen. Dat viel niet mee, want de lanoline uit de vacht was weggespoeld met het waswater. Soms moest ik dan ook hard trekken aan de vacht om een mooie pluk te krijgen om te spinnen. Dat moest dus anders.


Marloes had me getipt dat ik een hondenborstel kon gebruiken. En na een bezoekje aan de dierenwinkel kwam ik met twee hondenborstels thuis. De eigenaar van de winkel snapte er niets van, want ik kon de honden toch één voor één borstelen?

Afijn, nadat ik weer een aantal filmpjes op YouTube had bekeken (wat zou ik toch zonder YouTube moeten?) begon ik te kaarden met de hondenborstels. Ze zijn dan misschien niet zo breed en groot als 'normale' handkaarden, maar het werkt!
Inmiddels heb ik al een doos vol met mooie gekaarde rolletjes en ik die spinnen heerlijk!

Okee, ik had jullie beloofd nog wat meer informatie te geven over het rode bolletje:
Dat is ook gemaakt van Sara's vacht en niet gekaard. Het baasje van Sara (een lieve puber) kwam ons rode bieten brengen uit zijn moestuin. Heerlijk vers nét uit de grond. Zou ik het rode bietenvocht misschien kunnen gebruiken om te verven?
Dat moest ik natuurlijk uitproberen en ik ben best tevreden over het resultaat (al moest ik de wol wel twee keer wassen voordat de bietenlucht er af was)

Dan nog even over het groen/witte bolletje links voor: daarvoor heb ik een bolletje 'Sara" getwijnd met een bol groen die ik nog over had van de vilttas  die ik in 2014 had gemaakt. Nu moet ik wel toegeven dat dat twijnen nog niet perfect is gegaan: het groen en wit zijn wel om elkaar heen gedraaid, maar niet 'in' elkaar. Na het wassen van de streng was dat iets beter, maar nog niet perfect. En weer is het zo dat ik dat niet erg vind!


Tijdens het spinnen dacht ik natuurlijk regelmatig over wat ik zou gaan doen met het garen. Weven lijkt me superleuk met dit onregelmatige garen. Ik had een eenvoudig weefraampje uitgezocht op internet en aan H gevraagd of hij die voor mij wilde timmeren. Dat wilde hij wel, maar hij had een ander weefraam gezien dat misschien meer mogelijkheden bood:

foto: Ashford handicrafts
Zoiets wil hij voor mij gaan maken! De 'heddle' (hevel) met witte plastic doorvoer'reeds' heeft hij besteld. De rest wordt allemaal zelf gemaakt. Óók de kunststof knoppen met tandwielen eronder. H heeft namelijk sinds kort een 3D-printer en kan nu mooi oefenen.
Ik moet dus nog wel even geduld hebben vóór ik kan proberen te weven, maar ach, dan kan ik mooi nog even spinnen en in mijn bolletjesvoorraad op zoek gaan naar andere leuke garens om  mee te weven.

donderdag 30 oktober 2014

Van alles wat

Op Pinterest zag ik een mooie kerstboom langs komen gemaakt van een oud boek. Dát vond ik leuk! Bij de kringloop heb ik meteen maar een boek gehaald (en gelijk maar versiering voor op de boom) en daarna was het een kwestie van veel vouwen, met dit resultaat:
 Hoe je deze boom zelf kunt maken vind je  hier een ander voorbeeld vind je hier.
Gister vond ik dit voorbeeld van een engel hier (even naar beneden scrollen) gemaakt van een oud muziekboek, zó leuk, nu moet ik alleen nog een oud muziekboek zien te vinden ;-)
Vanmorgen was ik op de wekelijkse creaclub en een van de dames daar was ook met een boekkerstboom aan de slag gegaan, ik mocht een foto maken voor op mijn  blog:

Maar ik ben niet alleen met de kerst bezig hoor (al ben ik ook nog aan het kerstballen breien en heb ik de kerstkaarten al klaar)  maar ook met 'gewoon' handwerk. Zo ben ik begonnen aan een naaimachinehoes die ik aan de ene kant wil versieren met stitcherie en hexagons, aan de andere kant wil ik gaan appliceren.
Het is nu even stoeien met hexjes om te zien hoe ik het zal gaan verdelen. Na veel uitproberen en foto's maken, bleven deze twee over. Ik denk dat ik voor de linkse ga, die is gewoon net even anders dan anders ;-)
De stitcherie is bijna af, ik heb gekozen voor een afbeelding van een oude naaimachine (klik hier)
Dit keer heb ik de volgende steken gebruikt: steelsteek, kettingsteek, french knot, lazy daisy. Stitcherie is duidelijk weer iets dat ik vaker kan gaan gebruiken, ik vind het leuk om te doen. Misschien dat ik me zelfs ooit aan een quilt(je) zal gaan wagen!

Dinsdag ben ik enorm verwend: een van de dames van het trekharmonicagroepje klik had nog zakken 'wol' die ze niet meer gebruikte. Wat een fijne verrassing, dank je wel Hettie! Inmiddels heb ik alles uitgezocht en op kleur gesorteerd. Nu alleen nog 'even' bedenken waar ik wat voor kan gaan gebruiken ;-)