Vorig jaar in Frankrijk stonden we op een camperplaats tegenover het bejaardenhuis. Één van de bewoners kwam iedere dag een rondje maken over de camperplaats en was op zoek naar een franse accordeoniste die ieder jaar weer komt. We raakten met monsieur in gesprek en toen hij hoorde dat deze 'Hollandaise' ook 'accordeon' speelde, was hij heel blij. Jammer genoeg kende ik niet één van zijn lievelingsnummers 'Plaisir d'Amour' maar ik beloofde hem dat we dit jaar weer terug zouden komen en in de winter heb ik dus hard gestudeerd op de melodie.
Toen we monsieur dit jaar weer mochten ontmoeten op de camperplaats, herkende hij me direct. En natuurlijk vertelde ik hem dat ik zijn lievelingsmelodie voor hem wilde spelen. Tijdens het luisteren naar de muziek, biggelden de tranen over zijn wangen en zei hij met de hand op de plaats van zijn hart; "mon coeur, mon coeur".... Het bleek een melodie te zijn die hem deed denken aan een oude liefde van heel lang geleden.....
Wat is het toch fijn om iemand een mooi moment te kunnen geven terwijl ik zelf ook zo geniet van de muziek!
Hij komt nu iedere dag langs voor een praatje en een deuntje en we hebben deze trouwe fan maar eens op de foto gezet:


Wat geweldig! groeten van Willemien.
BeantwoordenVerwijderenWat ontzettend lief dat je het ingestudEerd hebt en dan iemand zo een groot plezier kan doen ,ben ook gek op dit soort muziek als meisje van een jaar of 12 vroeg ik al om de platen van John woodhouse veel plezier daar Gr. Marloeskreatief
BeantwoordenVerwijderenOh... ik ben helemaal ontroerd door je verhaal.. hoe muziek het hart raakt en verbindt..! Geweldig van je Marjan!!
BeantwoordenVerwijderenOh..., ik zie het voor me.. Wat mooi dat je dat voor die man gedaan hebt!
BeantwoordenVerwijderenOntroerend verhaal!
Groetjes, Elizabeth